‫«Sermovie ‫ دانلود رایگان و بدون سانسور فیلم و سریال»
«««مترجم: محمد کرافت»»» ‫Telegram: @Mamad_Croft -
[جو جلوه‌های تیتراژ سردتره چون فصل زمستون شده]
‫اون مرده.
‫کی؟
‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫داخل نرو.
‫- تمومش کن. ‫- بهت گفتم... برگرد.
‫نه.
‫مغزش رو کف زمین پاشیده.
‫دروغ نگو...
‫[توی گیم وقتی ابی وارد اتاق میشه کل صحنه به‌طور ‫صریح، با خون و جیغ و فریاد نشون داده میشه]
‫[اما این‌جا به‌نظر ‫ابی سعی داره خاطرات گذشته رو سرکوب کنه]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کــــیر توش...
‫بیدار موندی؟
‫آره، گفتم محض اینکه یکی از اون
‫گشت‌زن‌ها زیادی نزدیک بشه، نگهبانی بدم.
‫یه ساعت دوام اوردم.
‫نوبت‌نوبتی انجامش می‌دیم.
‫یه چیزی برات میارم تا گرم بشی.
‫پشمام.
‫توی تاریکی این شکلی نبود.
‫گندش بزنن. ‫هی، شما دو تا. هی. یالا.
‫بلند شید، بلند شید، بلند شید.
‫- بذار ببینم. ‫- خب، مشکلی نیست.
‫حالا که می‌دونیم ‫با چی طرفیم می‌تونیم یه نقشه بکشیم.
‫- مگه نه؟ ‫- قطعاً.
‫- کیرم توش. ‫- وای، پشمام.
‫چی... این یه شهره، اَبی.
‫فکر می‌کردم اردوگاه چادری‌ای چیزی باشه.
‫خب، از قبل می‌دونستیم برق دارن.
‫آره، خیال می‌کردم مثل ژنراتورهای کوچیکی‌ان
‫- که توی «فاب» استفاده می‌کنیم. ‫- نه.
‫خطوط جریان برق دارن کصکش‌ها.
‫اوه، عالی شد، مگه نه؟
‫خطوط برق‌شون مشکل‌مون نیست.
‫مشکل‌مون این‌هاست:
‫چهارتا دروازه‌ی اصلی دارن، ‫ورودی یا خروجی دیگه‌ای ندارن.
‫هر طرف‌شون هم برج نگهبانیه.
‫گشت‌زن‌های سواره که همه‌شون مسلح‌ان؛ ‫مسیرهاشون همپوشانی دارن.
‫این‌ها آموزش‌دیده‌ان.
‫آره، مطمئناً اون پایین یه چندتایی کارآزموده دارن.
‫ولی... خیلی‌خب.
‫فرض کنیم الان از دروازه و نگهبان و گشت گذشتیم...
‫سگ هم دارنا.
‫باشه... و از سگ‌ها.
‫ما هنوز هم نمی‌دونیم جوئل اونجاست یا نه.
‫خیلی‌خب، این چطوره:
‫یکی از گشت‌ها رو تو کمین می‌ندازیم. ‫می‌بندیمشون.
‫- مجبورشون می‌کنیم بهمون بگن جوئل کجاست. ‫- مجبور؟
‫آره، مگه نگفتیم به کس دیگه‌ای ‫آسیب نمی‌زنیم.
‫- فقط جوئل. من نمی‌خوام... ‫- مل، لعنتی. آروم بگیر.
‫نمی‌گم آسیب می‌زنیم. ‫میگم... خالی می‌بندیم.
‫می‌دونی؟ می‌ترسونیم‌شون.
‫و اگه زبون‌شون باز نشه، بعدش چی؟
‫آره، این‌طورم نیست که بشه ولشون کنیم برن.
‫احتمالاً یه ایده‌ای برای شکل دادن به یه نقشه ‫داشته باشم.
‫فقط به یکم زمان نیاز دارم. ‫باید بذارم برام روشن بشه.
‫چیزی به ذهنت رسیده؟
‫اوهوم چیزی به ذهنم رسیده.
‫خیلی‌خب... بیا برات یکم زمان بخریم.
‫نگهبانی بعدی با من.
‫محلش کجاست؟
‫بالای تپه، یه بیرون‌زدگی کوچولو. ‫وقتی ببینیش خودت می‌فهمی.
‫خیلی‌خب.
‫بهتره نقشه‌ی لعنتیت خوب باشه.
‫اوه، کیر توش.
‫یه ساعت اینجا خودمو بگا بدم؟
‫[شبیه لباسی که تو گیم می‌پوشه، اما گرم‌تر، ‫چون هوا منفی 20 درجه‌اس]
‫درواقع هیچ نقشه‌ای نداری، مگه نه؟
‫نه، نقشه دارم.
‫نقشه اینه که ‫ابی رو متقاعد کنیم برگرده.
‫چون اگه این کارو نکنیم، ‫تنها کسی که این بیرون کشته میشه خودمونیم.
‫اومدم.
‫سلام.
‫وای، مثل کیرخر شده قیافه‌ات.
‫پسر، چی می‌خوای؟
‫می‌خوام به تعهدت ‫نسبت به جماعه‌ی جکسون هول، وایومینگ، عمل کنی.
‫گشت ساعت هشت.
‫هشت شده؟
‫نه، هفت و نیمه. ولی باید باهام بیای، ‫دوس دارم وقت‌شناس باشم.
‫باشه، یه دقیقه وایسا تا لباس‌هامو عوض کنم.
‫شنیدم بعد از اینکه رفتم ‫شب جالبی داشتی.
‫آره.
‫آره، اون منو بوسید.
‫دینا فقط داشت دینابازی‌شو در می‌اورد.
‫نئشه بود، حتی یادش هم نمیاد...
‫داشتم درباره‌ی دعوایی که با جوئل و ست داشتی ‫صحبت می‌کردم.
‫تو اونو بوسیدی؟
‫- نه. ‫- الی، بیخیال...
‫یه هفته به‌هم زدیم،
‫- و اومدی روش حرکت زدی؟ ‫- نه، نزدم.
‫- هیچ حرکتی... ‫- وجداناً؟؟؟
‫دینا... تو... ‫هیچ معنی‌ای نداشت.
‫احتمالاً فقط سعی داشت حسادتت رو دراره.
‫هیچ معنی‌ای نداشت. اصلاً نداشت.
‫- من همچین آدمی نیستم. ‫- دارم سر به سرت می‌ذارم، مرد.
‫خودم می‌دونم. برام مهم نیست.
‫یالا، لباس‌تو بپوش. باید بریم.
‫عجب آشغالی هستی.
‫ولی یه‌جورایی اون کارت خیلی بی‌ریخت بودها.
‫مردم دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫شورا شهر رو در حالت آماده‌باش قرار داده.
‫دیشب کایلی و مکس، نزدیک «هفت کلبه» ‫یه توده از مبتلایان مرده رو پیدا کردن.
‫- بدجور یخ زده بودن. ‫- خب؟
‫فکر نکردن چیز خاصی باشه ‫تا اینکه 30 تا از زنده‌هاشون
‫از زیر جسدها بیرون پریدن.
‫دارن از مرده‌های خودشون مثل عایق استفاده می‌کنن.
‫سی تا؟ پشمام. حال‌شون خوبه؟
‫[قارچ‌ها در آب‌وهوای نامساعد وارد حالت خفتگی میشن ‫مبتلایان هوای گرم‌تر رو می‌پسندن]
‫آره، با اسب‌هاشون شتاب کردن برگشتن. ‫یه گروه فرستادیم تا مبتلایان رو از بین ببره،
‫ولی حالا فکر نکنم اصن بدونیم چندتاشون
‫زیر برف‌ان.
‫شاید 30تا بیشتر باشه. ‫شاید هزار تا بیشتر.
‫[برای همین قارچ‌ها توی خطوط عایق شده‌ی جکسون ‫تونستن خوب رشد کنن]
‫هزار تا؟ بیا برو عامو.
‫عا، درسته. اطمینان در لباس دانش.
‫- از این حرف‌های اِلی‌مانند. ‫- کیرمو بخور بابا.
‫درضمن، یه یارویی برای شورا داستان خیالی
‫درمورد باهوش‌ترین مبتلا تعریف کرد،
‫حالا همه زهره‌شون ترکیده.
‫داستان خیالی نبود. ‫می‌دونی، قصد اهانت ندارم، پسر.
‫ولی گشت‌م رو با جوئل انجام میدم.
‫اتفاقاً اهانته، ‫چون این همونیه که
‫مثل طاعون ازش دوری می‌کردی.
‫حالا رابطه‌مون بهتر شده، فهمیدی؟
‫از کی تا حالا؟ چون دیشب من...
‫آره، می‌دونم دیشب چی شد. ‫می‌تونی دهن کیری‌تو...
‫مشکل تخمیم با جوئل پیچیده‌اس.
‫خودم می‌دونم. از بیرون احتمالاً ‫خیلی بد به‌نظر میاد.
‫واقعاً هم بد بوده.
‫ولی من هنوز منم، اون هنوز جوئل‌ئه، و ما...
‫و هیچی اینو تغییر نمیده، ابداً.
‫پس، همه‌تون می‌تونید دیگه درموردمون
‫نه صحبت کنید، نه نگران‌مون باشید، ‫نه به فکرمون باشید، باشه؟
‫پس شما دو تا با هم حلش کردین؟
‫باشه.
‫حالا اگه مشکلی نیست، ‫میرم باهاش گشت‌زنی
‫دقیقاً مثل یه روزِ پدر-دختریِ کوفتی.
‫- باشه؟ باشه. ‫- اون یکم پیش خودش رفت.
‫چی؟ با کی؟
‫دینا. یه ساعت پیش رفتن.
[توی گیم با تامی رفته بود]
‫محض اطلاع‌ت، ‫دلش می‌خواست با تو بره،
‫ولی گفت بهتره بذاریم بخوابی.
‫- بیا بریم رستوران. ‫- گشنه‌ام نیست.
‫منم همین‌طور، ‫ولی ماریا می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫و چیزی هم نپرس. چیزی نمی‌دونم.
‫حالا، محتمل‌ترین نتیجه اینه که
‫هیچ‌کدوم از این‌ها لزومی نداره، می‌دونید؟
‫می‌خواید هفته‌ی دیگه یادم بندازید چطوری
‫مجبورتون کردم بی‌مورد پای کصشرهام وایسید؟
‫- اوهوم. ‫- هیچی خوشحال‌ترم نمی‌کنه.
‫ولی روال کار رو که می‌دونید.
‫آماده‌ی بهترین‌ها شو، ‫برای بهترین‌ها امیدوار باش.
‫حالا، نصف‌تون خمارید ‫و می‌خواید خفه‌خون بگیرم.
‫ولی... یه مدته این‌ها رو نگفتم، ‫پس تکرارش می‌کنم.
‫اگه شعله دیدید، اگه صدای زنگ شنیدید، ‫هر کاری می‌کنیدو می‌ذارید کنار.
‫از نقشه پیروی می‌کنید. نقشه چیه؟
‫ونسا، نقشه چیه؟
‫به جنگل میریم؟
‫به جنگل؟
‫یه وقت به جنگل نری، عزیزم. ‫فکر خیلی بدیه.
‫حالا، کوچولوها و مسن‌ها،
‫سریع میرید به زیرزمین و سرداب‌ها.
‫درهاتونو قفل می‌کنید، ‫نیرو می‌گیرید، همون‌جا پناه می‌گیرید
‫تا اینکه بهتون بگیم بیرون اومدن امنه.
‫حالا، بقیه‌مون، کجا می‌ریم؟
‫- بالا. ‫- بالا، درسته.
‫پشت‌بوم، طبقه‌ی دوم. ‫چی با خودمون میاریم؟
‫اسلحه!
‫- می‌خواستی... ‫- این یعنی همه باید مسلح باشن
‫وقتی آماده‌باش شدیم.
‫اسلحه‌ی کمری و اسلحه‌ی سنگین بیارید.
‫پیش خودتون نگه‌شون دارید. ‫ضامن یادتون نره لطفاً.
‫هفته‌ی قبل یکی زد تو پای خودش.
‫ائارل!
‫خیلی‌خب، مثل ائارل نباشید.
‫حالا، اسلحه‌هایی که بزرگ‌ترن، ‫تیم امنیتی از پسشون برمیاد.
‫و بقیه، اگه نفوذی رخ داد،
‫خدایی نکرده، ‫از جاده‌ی اصلی دور بمونید.
‫بهم اعتماد کنید، بدترین جاییه که می‌تونید باشید.
‫سوالی هست؟
‫خب پس. با سرگروه‌هاتون هماهنگ باشید.
‫خبر رو به همسایه‌هاتون برسونید.
‫- همه رو درجریان بذارید. ‫- برو بابایی‌و بغل کن.
‫بهش آفرین بگو.
‫[این نقطه‌ی داستانی برای تامی و جکسون ‫اضافه شده به روایت هستن]
‫بیا.
‫این‌ها کصشر بودن، نه؟ ‫فقط برای تمرینه.
‫درسته، برای تمرینه.
‫مگر اینکه بهمون حمله بشه، ‫بعدش دیگه تمرینی نیست.
‫درسته.
‫- ای کیر توش. ‫- سر جات وایسا.
‫ممنونم.
‫ست، چیزی برای گفتن داریم؟
‫آره.
‫خب، دیشب، مشخصاً زیادی پیک زده بودم بالا.
‫پیش میاد.
‫مردم مست می‌کنن و کصشرهای داغونی میگن که ‫تا حالا به فکرشونم نرسیده.
‫- الی. ‫- نه، حق با اونه.
‫نباید اون حرفو می‌زدم.
‫حتی نباید فکرشم می‌کردم. ببخشید.
[نسبت به گیم، پشیمان‌تره]
‫برای شما دو تا ساندویچ درست کردم، ‫با خودم گفتم می‌خواین برین اون بیرون.
‫ساندویچ استیکه.
‫- مرسی. ‫- قابلتونو نداشت.
‫خب...
‫- اون بیرون احتیاط کنید. ‫- اوم.
‫گشت کاتون‌وود، به پیش.
‫نباید نگران این باشیم؟
‫نه، فقط تا بالای کوهستانه.
‫امیدوارم همین‌طور باشه.
‫ده ثانیه نشده کونم بی‌حس شد.
‫خدا لعنتش کنه.
‫کیر توش.
‫طناب‌هامون داره تموم میشه.
‫یک، دو، سه.
‫ببندینش.
‫جعبه مهمات بردارید. اونجا بذاریدشون.
‫گشت‌زنِ قله‌ی کوه صحبت می‌کنه. ‫دید درحال کاهشه.
‫قله‌ی کوه، تکرار کن.
‫تکرار می‌کنم، دید کم شده. ‫داریم به اردوگاه برمی‌گردیم.
‫تکرار.
‫- جوئن. ‫- بله؟
‫برو تو اتاق رادیو اِیمی رو پیدا کن.
‫بهش بگو سیگنال بده ‫همه‌ی گشتی‌ها رو فرابخونه برگردن.
‫باشه، رفتم.
‫گشت کاتن‌وود، فوراً به جکسون برگردید.
‫چی؟
‫- تکرار. ‫- گشت کاتن‌وود،
‫- فوراً به جکسون برگردید. ‫- آهان، باشه.
‫ولی دیگه زیادی پیش رفتیم که ‫بخوایم برگردیم.
‫یه مکانی می‌شناسم که بتونیم پناه بگیریم.
‫دریافت شد. اون‌جا پناه بگیرید ‫تا وقتی باهاتون تماس بگیریم. گرم بمونید.
‫باشه، شما هم همین‌طور. تمام.
‫- کدوم مکان؟ ‫- از این طرف.
‫- چیزی‌شون نمیشه؟ ‫- نه اگه چیزی بخورن.
‫- باشه، خودمون چی؟ ‫- از این طرف.
‫خیلی‌خب.
‫لعنتی.
‫منِ کصخل الان توهم زدم؟
‫شاید. ‫تو هم یه فروشگاه 7-اِلون پر از گُل می‌بینی؟
‫- اوهوم. ‫- پس نه.
[توی گیم این‌جا دینا با الی بود]
‫چطوری با این‌جا آشنا شدی؟
‫یوجین.
‫اون اولین شریک گشت‌زنیم بود.
‫یه روزی بهم نشونش داد و گفت ‫یه سال پیش وقتی تکی گشت می‌زد
‫این‌جا رو پیدا کرده.
‫گفت قسم بخورم لوش ندم.
‫گفت اگه ماریا بفهمه، ‫از کشت و برداشتش حمایت نمی‌کنه.
‫خوبی؟
‫[یوجین لیندن 000314]
‫آره.
‫- یوجین یه فایرفلای بوده؟ ‫- آره.
‫ولی فقط اول‌هاش.
‫- تو سال 2010 کشید بیرون. ‫- چطور مگه؟
‫گفت از آدم‌کشی خسته شده.
‫فکر کنم تو ویتنام بوده.
‫خیلی نامردی بود. ‫اینکه جوئل مجبور شد بکشتش.
‫حیف شد لعنتی.
‫آدم از جنگ جون سالم به‌در ببره، ‫آخرش این‌جوری بمیره.
[توی گیم یوجین از پیری سکته می‌کنه می‌میره]
‫چه میشه کرد؟ ‫نجات‌دادنی نبود.
‫اوهوم...
‫[توی گیم ابی خیلی تنومندتر و هیکلیه ‫دلیلش برمی‌گرده به عناصر گیم‌پلی]
‫[سازندگان برای تفاوت ایجاد کردن بین بازی کردن ‫به‌عنوان الی و ابی ‫ساختار جسمی‌شون رو متفاوت شکل دادن]
[اما برای سریال این تفاوت رو لزوم ندیدن]
‫گاییدمش!
‫دست‌تو بده من! ‫دست‌تو بده من!
‫- می‌تونی بدویی؟ ‫- آره!
‫بدو! از اون طرف!
‫جوئل؟
‫این بالا. دارم میام، دارم میام.
‫تو خوبی؟
‫هی، بچه!
‫- آره، آره، خوبم. ‫- گزیدگی داری؟
‫پس بیا بریم.
‫همین حالا!
‫- چی‌کار کنیم؟ ‫- از این‌جا بریم!
‫برگردیم جکسون؟
‫خیلی دوره. هنوز وسط راه نرسیده ‫یخ می‌زنیم.
‫- خودم متوجه‌ام. ‫- این کیری‌ها اصن از کجا اومدن؟
‫- تو از کجا اومدی؟ ‫- از کوهستان.
‫ببین جوئل، اگه این‌جا بمونیم، می‌میریم. ‫اگه بریم بیرون، می‌میریم.
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم، دارم فکر می‌کنم!
‫کلبه. دوست‌هام توی کلبه که وسط کوهه ‫سرپناه گرفتن.
‫خیلی دور نیست. ‫اگه مبتلایان این پایینن،
‫شاید دیگه اون بالا نیستن.
‫کیر توش، تنها چاره‌مونه. ‫دوست‌هات مسلح‌ان؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫بهشون نیاز داریم. بپر بالا.
‫- وضع‌مون چطوره؟ ‫- برد رادیو مختل شده.
‫ولی از همه‌شون خبر شنیدی، نه؟ ‫دارن برمی‌گردن؟
‫یا اینکه دارن سرپناه می‌گیرن، آره.
‫به‌جز جوئل و دینا.
‫- خب، اون‌ها کدوم گوری‌ان؟ ‫- چه بدونم.
‫جواب نمیدن.
‫دوباره تماس بگیر.
‫دوباره!
‫کاپر ماین، این جکسونه، پاسخ بدید.
‫کاپر ماین، پاسخ بدید.
‫جوئل، تماس رادیویی لعنتی‌تو رو جواب بده!
‫گاییدمت!
‫هر ده ثانیه، ایمی؟ شنیدی چی گفتم؟
‫هر ده ثانیه!
‫کاپر ماین، این جکسونه، پاسخ بدید.
‫- جسی. ‫- چیه؟
‫اینو بررسی کن.
‫تو اینو ساختی؟
‫- آره. ‫- می‌خوام با خودم ببرمش.
‫- نه، نمی‌بریش. ‫- بله که می‌برم.
‫و هرچی گل بتونم تو کوله‌پشتیم بکنم هم می‌برم.
‫- نخیر. ‫- رفیق، یه روز رئیس جکسون میشی،
‫همه‌مون اینو می‌دونیم.
‫ولی اون روز هنوز نرسیده.
‫تکرار کنید.
‫کاپر ماین، دریافت می‌کنید؟
‫این جسی‌ئه، به سختی صدا میاد. ایمی؟
‫جسی، جوئل یا دینا رو دیدی؟
‫تکرار.
‫از جوئل یا دینا خبری شنیدی؟
‫نه، چرا؟
‫هنوز درجریان‌مون نذاشتنن. ‫نزدیک کاپر ماینی؟
‫- لعنتی. ‫- ایمی.
‫ایمی، برگرد.
‫ایمی!
‫مسیر دور معدن بیضی‌شکله.
‫باید از هم جدا شیم ‫و از دو طرف بیرون بیایم.
‫شمال‌غربی و شمال‌شرقی. ‫وسطش همدیگه رو می‌بینیم.
‫شمال‌شرقی با من. ‫فکر می‌کنی چقدر وقت داریم؟
‫اگه باد ثابت بمونه، شاید 20 دقیقه.
‫الی، باید تا اون موقع به معدن برسی، ‫حالا چه پیداشون کنی یا نه.
‫آره، تویه کونی هم سعی خودتو بکن، جسی.
‫جوئل، باید سریع‌تر بریم!
‫می‌دونم! دارم سعی می‌کنم!
‫تامی!
‫زنگ! زنگ! زنگ رو به صدا در بیار!
‫- دارن میان! ‫- مهاجمان یا مبتلایان؟
‫مبتلایان! تا 5 دقیقه‌ی دیگه!
‫نقشه رو پیش بگیر. پشت‌بوم‌ها با من.
‫خیابون اصلی با تو.
‫- برو. ‫- حرکت! راه بیوفتید!
‫هی، شما دو تا با من! به پشت‌بوم! ‫حرکت کنید!
‫زیرزمین و پشت‌بوم! ‫از خیابون دور شید!
‫خیلی‌خب.
‫بجنبید!
‫- جکسون هول! ‫- جکسون هول!
‫آماده بشید!
‫هل بدید! هل بدید!
‫- حرکت حرکت حرکت! ‫- حرکت! حرکت!
‫هل بدید!
‫تفنگ‌ها!
‫حالا! حالا!
‫چی؟ اوه خدای من.
‫- باید برگردم. ‫- زنده نمی‌مونیم.
‫- اگه زنده نموندم، خب که چی، زنده نموندم. ‫- دیگه رسیدیم!
‫کلبه جلومونه. یه دقیقه راهه.
‫- واقعاً؟ ‫- پتو داریم، مهمات داریم.
‫دوستام می‌تونن کمک‌تون کنن برگردین.
‫می‌تونیم مبارزه کنیم.
‫با سرعت!
‫الان به داخل نفوذ می‌کنن!
‫دارن بهمون رخنه می‌کنن! آماده بشید!
‫بیا ببینم.
‫هی!
‫هی! هی!
‫هی! این طرف!!
‫هی!
‫بیا این‌جا! بیا این‌جا!
‫[نام: بلوتر. در مرحله‌ی 4ام ابتلا، نادرترین ‫و خطرناک‌ترین مرحله‌ی ابتلا]
‫تو خوبی؟
[آتش‌افروز یکی از بهترین سلاح‌ها برای از بین بردن بلوتره]
‫نه!
‫کیرم دهنت!
‫یالا بیا!
‫یا خدا.
‫برید!
‫[قارچ روی سگ‌ها و اسب‌ها تاثیری نمی‌ذاره، ‫همون‌طور که مشاهده می‌کنید فقط برای انسان گیراست]
‫- ابی! ‫- ابی!
‫- هی، اسب! ‫- اسب!
‫- اسب دیدیم!
‫بیا. بیا. داخل! داخل!
‫ابی، خوبی؟
‫اوه کیر توش.
‫به اون‌ها کمک کن.
‫نه، نه، نه، ‫ژاکتت تنت بمونه، باشه؟
‫ایرادی نداره. فکر کنم یکم یخ‌زدگی ‫روی مچ دستت می‌بینم،
‫ولی خیلی بد نیست. ‫یه نگاهی بهش می‌ندازم.
‫آروم باش. آروم دمای بدنت رو بالا می‌بریم، باشه؟
‫[ولف، مخفف واشینگتون لیبریشن فرانت، به معنی جبهه‌ی ‫آزادی واشینگتون، تلفظ میشه ولف شبیه کلمه‌ی گرگ]
‫این... شما کی هستید؟
‫صبر کن. باید بهش رسیدگی کنم ‫وگرنه پوستت رو از دست میدی.
‫خیلی‌خب، همه پتو، مهمات،
‫هر سلاحی دارید بردارید، ‫تا سه دقیقه دیگه
‫- میریم بیرون. ‫- ببخشید.
‫من ابی‌ام.
‫این‌ها نورا، منی، اوون، و مل هستن.
‫جکسون، پاسخ بده.
‫تامی، پاسخ بده. صدامو دریافت می‌کنی؟
‫اسمش دینائه.
‫- جکسون، پاسخ بده. ‫- دینا؟
‫- جکسون! ‫- و اون...
‫جوئل‌ئه.
‫هی، جکسون، صدامو دریافت می‌کنید؟
‫کسی صدامو دریافت می‌کنه؟ ‫نیروی گشتی، کسی؟
‫تامی، اگه صدامو می‌شنوی،
‫[دینا دستبند خمسه، برای محافظت از چشم‌زخم و خوش‌اقبالی اوردن، پوشیده]
‫- ما این... ‫- جوئل. جوئل. جوئل.
‫بهش آسیبی نمی‌رسونیم.
‫نه اگه همکاری کنی.
‫فقط می‌خوایم یکم بخوابونیمش.
‫بهم اعتماد کن. به نفع همه‌س.
‫انجامش بده.
‫اگه انجامش ندی، می‌زنم کله‌شو خرد می‌کنم.
‫می‌خواید ازمون دزدی کنید؟ ‫باشه، هرچی دوس دارید بردارید.
‫به‌نظرت ما شبیه مهاجم‌هاییم؟
‫نه.
‫شبیه چی‌ایم؟
‫ارتش.
‫فایرفلای؟
‫قبلاً بودیم.
‫مگه نشنیدی؟
‫دیگه فایرفلای‌ای وجود نداره.
‫همه‌شون از بین رفتن.
‫خیلی‌خب.
‫- نه، این... این گوهو ازم دور... ‫- این به خواب فرو می‌برتت.
‫این تا یک ساعت به خواب فرو می‎برتت.
‫همه‌ش همین، قول میدم.
‫قول میدم.
‫نه. نه. نه!
‫می‌بینی؟ داره نفس می‌کشه.
‫چه زخم قشنگی روی شقیقه‌ی راستت داری.
‫بذار بگم، حدوداً قدت 183 سانته؟
‫توی دهه‌ی 60 سالگیتی الان؟
‫واقعاً خیلی جذابی.
‫بابتش بهت تبریک میگم.
‫بهت فقط یه فرصت میدم که حقیقتو بازگو کنی، جوئل.
‫اگه این کارو کنی، بیا باهاش روبه‌رو بشیم...
‫همه‌مون می‌دونیم...
‫اجازه میدم دختره زنده بمونه.
‫- صبر کن، ابی، مگه... ‫- خفه شو!
‫آخرین بار کجا فایرفلای‌ها رو دیدی؟
‫سالت لیک. ‫[معنی اسم مکان: دریاچه‌ی شور]
‫حداقل صداقت داری.
‫من زندگی‌تو نجات دادم.
‫چه زندگی‌ای؟
‫ببندش.
‫مل، بیا کاریو کنیم که اومده بودیم بکنیم.
‫خیلی سرسختی.
‫گمونم با وجود اون همه آدم‌کشیت، ‫باید هم باشی.
‫می‌دونی اون روز چند نفر رو کشتی؟
‫وقتی داشتی انجامش می‌دادی، شمردی؟ یا...
‫گمونم اصلاً برات مهم نبود.
‫هیجده‌تا سرباز.
‫و یه دکتر.
‫این یکیو یادت میاد.
‫یه پزشک غیرمسلح، که به سرش شلیک کردی.
‫آره.
‫اون پدرم بود.
‫گمونم خودت از قبل فهمیدی کیو میگم.
‫پرستارها می‌گفتن وقتی ماشه رو کشیدی
‫حتی بهش نگاه هم نکردی.
‫و بعدش، راحت از کنار جسدش گذشتی
‫و از در بیرون رفتی.
‫ولی من بهش نگاه کردم.
‫من دیدمش.
‫من 19 سالم بود.
‫من الان یه 5 ساله توی یه نیروی شبه‌نظامی بودم.
‫سیاتل. اگه امکانش بود بهت هشدار می‌دادم ‫اون‌جا نری.
‫به‌هرحال، فرمانده‌مون ما رو تعلیم داده ‫تا از یه قانون پیروی کنیم.
‫ما آدم‌هایی که نمی‌تونن ‫از خودشون دفاع کنن رو نمی‌کشیم.
[به‌نظر میاد فرمانده‌شون از نسخه‌ی گیمش مهربون‌تره]
‫و درحال‌حاضر،
‫تو اون آدمه‌ای.
‫ولی من تو رو خواهم کشت.
‫چون مهم نیست مثل من قانون‌مند باشی
‫یا یه تیکه گوهِ بی‌قانون باشی، مثل تو.
‫یه چیزهایی هست که
‫همه موافقن واقعاً، به‌شدت، اشتباهن...
‫می‌دونی، خنده‌‌داره. ‫این همه مدت صبر کردم...
‫اوه، دهن کیریتو ببند و بزن بره تمومش کن.
‫ای...
‫پیرمردِ....
‫احمق.
‫نمی‌تونی این مسئله رو سریع تموم کنی.
‫ابی.
‫کافیه!
‫نه!
‫لعنتی!
‫- جنده‌ی کیریِ احمق! ‫- نه!
‫نه!
‫- نه! ‫- جوئل!
‫جوئل! جوئل!
‫جوئل، بلند شو.
‫جوئل، تن لش‌تو بلند کن!
‫جوئل، بلند شو. بلند شو.
‫تمومش کن.
‫جوئل، بلند شو. لطفاً.
‫لطفاً، بلند شو. بلند شو.
‫تن لش‌تو بلند کن!
‫بلند شو. بلند شو.
‫بلند شو.
‫نه...
‫لطفاً، نه، لطفاً.
‫لطفاً نکن. لطفاً... لطفاً نکن.
‫لطفاً این کارو نکن! لطفاً!
‫لطفاً نکن! نکن!
‫می‌کشمت.
‫می‌کشمت!
‫تو می‌میری!
‫جون همه‌تون در میاد!
[توی گیم این‌جا الی رو از هوش می‌برن]
‫کصخل عوضی.
‫[آهنگ "از میان دره" توسط اشلی جانسون، ‫صداپیشه‌ی الی گیم]
‫[توی فصل یک اشلی جانسون نقش مادر الی رو داشت ‫و الی هنوز هم ژاکتش رو می‌پوشه]
‫من از میان دره عبور می‌کنم
‫دره‌ای از سایه‌ی مرگ
‫و از هیچ اهریمنی نمی‌ترسم
‫چون به روی همه‌ی این‌ها کور هستم
‫و وجدان و اسلحه‌ام
‫اون‌ها مایه‌ی آرامش منن
‫چون خوب می‌دونم که دشمنانم رو خواهم کشت
‫وقتی از راه برسن
‫یقیناً، نیکی و بخشایش به دنبالم میان
‫در تمام روزگارم
‫و در این کره‌ی خاکی مسکن می‌گزینم
‫تا ابد
‫گفتم کنار آب‌های خنثی قدم برمی‌دارم
‫و اون‌ها روحم رو احیا می‌کنن
‫ولی نمی‌تونم در مسیر درستکاران قدم بردارم
‫چون من در اشتباه به سر می‌برم
‫چون من از میان دره عبور می‌کنم
‫دره‌ای از سایه‌ی مرگ
‫و از هیچ اهریمنی نمی‌ترسم
‫چون من کورم
‫اوه، و من کنار آب‌های خنثی قدم برمی‌دارم
‫و اون‌ها روحم رو احیا می‌کنن
‫ولی می‌دونم وقتی بمیرم
‫روحم محکوم به جهنمه
‫ولی می‌دونم وقتی بمیرم
‫روحم محکوم به جهنمه
‫«««مترجم: محمد کرافت»»» ‫Telegram: @Mamad_Croft - @Earth_Middle
‫«Sermovie ‫ دانلود رایگان و بدون سانسور فیلم و سریال»