زیـرنویس اختــصاصی از ســینـما اتـم
‫قسم بخور هر چی راجع به فایرفلای‌ها گفتی راست بوده.
‫قسم می‌خورم.
‫باشه.
متــرجم: یــاسین سـمائی
‫چرا باید این کارو می‌کرد؟
‫یه چیزایی شنیده بودم.
‫می‌گفتن یه بچه رو برده که انگار...
‫- اون حرفا درست نبود. ‫- انگار چی؟
‫یه چیز بی‌خود.
‫چون اصلاً همچین چیزی ممکن نیست.
‫نه، احتمالاً نیست.
‫حتی اگه همچین چیزی هم بود، به درک که بود.
‫- بدون... ‫- بسه دیگه.
‫اگه می‌خوای نگران چیزی باشی، نگران ما باش.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟ بریم دنبال بقیه فایرفلای‌ها بگردیم؟
‫کجا؟
‫همین جا پاتوق فایرفلای‌ها بود.
‫اد یه برادر داره که تو سیاتل یه تشکیلات راه انداخته.
‫یه یارویی به اسم آیزاک. می‌گن همه ما رو می‌تونه راه بده.
‫نه تا وقتی جوئل رو پیدا نکردیم.
‫پیداش می‌کنیم. آره، پیداش می‌کنیم.
‫آره، پیداش می‌کنیم.
‫خب، بیاین ببینیم چطوری.
‫چون چیزی که ما داریم اینه.
‫اون یه قاچاقچیه. اسمش جوئل یا جوئه.
‫یه کم سر این قضیه اختلاف نظر هست...
‫حدوداً پنجاه ساله، موهاش داره سفید می‌شه، ریش داره، قدش یک و هشتاد، یه جای زخم رو شقیقه‌ی راستش داره.
‫آها، آره. ‫می‌گن خوش‌تیپه.
‫یادم رفت.
‫سه روز از ما جلوتره. باید همون موقع دنبالش می‌رفتیم.
‫اون با ماشینِ تک و تنهامون رفت، ابی.
‫و ما داشتیم زخمی‌ها رو نجات می‌دادیم.
‫ولی هیچ‌کی رو نجات ندادیم، اینطور نیست؟
‫- لعنتی، اصلاً عادلانه نیست. ‫- نه.
‫هیچ کدوم از اینا لعنتی عادلانه نیست.
‫ابی.
‫شاید،
‫شاید دار و دسته‌ی سیاتل امکاناتی داشته باشن.
‫اونا می‌تونن کمک کنن یه جور سرنخ پیدا کنیم.
‫تو کمکم می‌کنی پیداش کنم.
‫آره. ما کمکت می‌کنیم پیداش کنی.
‫بعدش، کمکت می‌کنیم بکشیش.
‫آروم آروم.
‫چی؟
‫وقتی می‌کشیمش،
‫آروم آروم می‌کشیمش.
‫پاشو.
‫باشه. باشه.
‫الی!
‫بوم، مادر فاکر.
‫اولاً، "باشه" یعنی وایستا.
‫ببخشید، جوگیر شده بودم.
‫دوماً، نباید به کسی که اول مشت می‌زنه
‫بگی "بوم، مادر فاکر".
‫اونم درست وسط صورت، به هر حال.
‫خب، معلومه که می‌تونم یه مشت رو تحمل کنم، پس چه اهمیتی داره؟
‫- اتفاقاً خیلی محکم بود. ‫- آروم زدم.
‫- آروم زدی؟ ‫- آره، آروم زد.
‫- چرا؟ ‫- چون من گفتم.
‫- چرا؟ ‫- وگرنه ناک اوتت می‌کرد.
‫و من نمی‌خوام مجبور شم اینو برای جوئل توضیح بدم.
‫دیگه این کارو نکن.
‫باشه.
‫باید زودتر بهش نزدیک می‌شدم تو اون حرکت، ولی بقیه خوب بود.
‫بقیه خوب بود.
‫امشب میری اون مراسمه؟
‫مگه نباید بریم؟ ‫به خاطر اجتماع و این جور چیزا دیگه؟
‫تو هم حالا جزو اجتماع شدی؟
‫جدی میگم، اگه شدی، ‫یه نفر دیگه هم بیاد هیزم خورد کنه واسه آتیش‌بازی بد نیست.
‫هیزم شکوندن واسه آشپزخونه.
‫آروم مشت نزن.
‫اوه.
‫خب، این که دیگه خیلی ضایعه.
‫هی.
‫هی، بچه.
‫اون بیرون یه چیزی خراب شده؟
‫خب، لوله‌های اصلی گِلی‌ان، ‫همه‌شون ترکیده و پر از ریشه‌ن.
‫مطمئن نیستیم باید چیکار کنیم، ‫و سرکارگرمون هم که اصلاً سرکارگر نیست.
‫آره، ببخشید. ‫الان میام اونجا.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم این فیوزا رو درست می‌کنم.
‫می‌خواستن کل تابلو رو بندازن دور، ‫ولی فقط فنرای جدید می‌خوان.
‫یادم می‌دی؟
‫باشه.
‫خب...
‫اول از همه، ‫قبل از اینکه دست به مدارهای برق بزنی،
‫باید چک کنی ببینی سیم‌ها برق دارن یا نه.
‫خب، چطوری این کارو می‌کنی؟
‫من...
‫لیسشون می‌زنم؟
‫ولت‌متر.
‫خب، این تیکه اینجاست ‫که مهمه.
‫نوار دوفلزی.
‫وقتی جریان زیادی ازش رد می‌شه، ‫نوار گرم می‌شه،
‫خم می‌شه، اهرم رو ول می‌کنه؟
‫مدار قطع می‌شه.
‫وگرنه، ‫سیم‌ها هی داغ‌تر و داغ‌تر می‌شن،
‫داخل دیوارات آتیش می‌گیره.
‫خونه‌ت می‌ره رو هوا.
‫- یه سوال بپرسم؟ ‫- بپرس.
‫چرا از دستت عصبانیه؟
‫- گفت عصبانیه؟ ‫- نه، ولی...
‫تو که بهترین دوستشی، فکر کنم بهت می‌گفت.
‫نه.
‫خب، به نظر من که عادیه.
‫اون نوزده سالشه و منم که خب، منم دیگه.
‫هیچ‌کی تو اون سن از پدر و مادرش خوشش نمیاد. ‫من که اصلاً با بچه‌ی خودم به اون سن نرسیدم،
‫واسه همین هر دومون داریم برای اولین بار قضیه رو می‌فهمیم، همین.
‫از پسش برمیایم.
‫آره، منطقیه.
‫- خب، این فنرا اهرم‌ها رو نگه می‌دارن... ‫- قضیه اینه که من سعی می‌کنم.
‫می‌دونم که آدم سخت‌گیری‌ام ‫و شاید زیادی هم مواظبشم،
‫و اونم که
‫خودشه، ولی...
‫یعنی، من چیکار کردم مگه؟
‫نمی‌دونم.
‫آره، خب.
‫من نمی‌تونم خودمو مسئول ‫حال و هوای یه آدم دیگه بدونم.
‫تو رفتی پیش روانکاو؟
‫یا خدا، تو گیل رو می‌بینی؟
‫من روانکاوی نمی‌رم. وای خدا، برو،
‫برو خط لوله اصلی رو درست کن.
‫تیکه‌های ترک‌خورده رو ببر،
‫ریشه‌ها رو بکش بیرون و جاهای خالی رو ‫با یه کم ای‌بی‌اس پر می‌کنیم.
‫برو دیگه.
‫همه چی درست می‌شه.
‫دینا.
‫به هیچ‌کس نگو من روانکاوی می‌رم.
‫اوه، شت.
‫این دوربین خیلی خفنه.
‫دوربین نیست که، تیراندازه که خوبه.
‫- داری خوب می‌شی. ‫- بعدی کیه؟
‫ببینیم.
‫آها، باشه. ‫یه دسته شون اون بالا کنار جاده‌ان.
‫- یکی‌شون جدا شد، می‌بینیش؟ ‫- می‌بینمش.
‫خیلی خب، می‌خوای با این یکی عجله نکنی.
‫دورتره، پس افت گلوله بیشتره.
‫داره سربالایی می‌ره، ‫پس باید جبران کنی.
‫شلیک به سر؟
‫همیشه.
‫- آخ، لعنتی. ‫- نه بابا.
‫عیب نداره، به هر حال زدی.
‫فکر کنم. خیلی زیادن اون بیرون.
‫آره، متوجه شدم. ‫احتمالاً دارن از جاده 89 میان پایین.
‫شاید دارن از آلپاین میان بیرون.
‫باید برگردیم. ‫می‌خوام یه گشت بفرستم اون طرفا.
‫باشه، من اون مسیر رو می‌رم.
‫راستش رو بخوای، ‫یه مدت تو رو از گشت‌زنی برمی‌دارم.
‫می‌ذارمت نگهبانی دم در.
‫نگهبانی دم در؟ چی؟ چرا؟
‫چون کار مهمیه.
‫یعنی وایسادن کنار یه نرده‌ی لعنتی.
‫نگرانت شده.
‫باورم نمی‌شه.
‫خب، می‌دونی، دفعه‌ی قبل که رفتی، ‫یه کم بی‌احتیاطی کردی.
‫دو تا دونده و یه کلیکر بودن ‫که دندون درست و حسابی هم نداشت.
‫از پسش بر اومدم. مگه کارمون این نیست؟
‫خودت تنهایی رفتی اون طرفا، الی.
‫- ما الکی که قانون نداریم. ‫- تورو خدا، دینا همش این کارا رو می‌کنه
‫ولی هیچ‌کی اونو نمی‌ذاره ‫کنار اون نرده‌ی لعنتی.
‫تامی، من یه آدم بزرگم. ‫اون نمی‌تونه بهم بگه چیکار بکنم چیکار نکنم.
‫آره خب، ولی می‌تونه به من بگه.
‫ببین، من کل عمرم باهاش سر و کله زدم.
‫بعضی وقتا، راحت‌تره که 그냥 راه بیای.
‫برام مهم نیست راحت‌تره یا نه. ‫این عادلانه نیست.
‫راستی، می‌دونی که من همونم
‫که وقتی پای مبتلاها وسطه، ‫باید از همه کم‌تر نگرانش باشیم.
‫هی، نه. تو قول دادی. ‫راجع به اون حرف نمی‌زنیم.
‫من از بازوم گاز گرفته شدم.
‫الی، ما راجع به اون حرف نمی‌زنیم.
‫- من گاز گرفته شدم، ای مردم! ‫- هی!
‫- من گاز گرفته شدم! ‫- هی! هی، هی!
‫من ایمنم!
‫هی! یاخدا.
‫لعنت بهش.
‫قسم می‌خورم، تو و برادر من؟ ‫انگار یه آدمِ لعنتی هستین.
‫خب، اگه ما یه نفر باشیم، ‫می‌دونی که تو این یکی رو نمی‌بری.
‫منو بذار تو گشت‌زنی.
‫گشت آلپاین ساعت ۱۳:۰۰ حرکت می‌کنه.
‫حالا، طبق قانون عمل می‌کنی.
‫از کاپیتانت اطاعت می‌کنی.
‫بدون سوال، بدون استثنا.
‫خب، بستگی داره. کاپیتان کیه؟
‫- الی. ‫- باشه، باشه. هر چی تو بگی.
‫طبق قانون عمل می‌کنم.
‫آروم باش دختر. بیا بریم.
‫بازش کن!
‫این سه تا تا فردا پس فردا تموم می‌شن.
‫بعدش یه روز دیگه هم طول می‌کشه فاضلاب رو وصل کنیم.
‫خب، شماها می‌خواستین کتابخونه ‫و مدرسه تا بهار بازسازی بشن.
‫ولی هر دوشون سقف جدید می‌خوان.
‫با این نیروی کاری که ما داریم، ‫من که نمی‌بینم هیچ کدوم از اینا...
‫تا تابستون تموم بشه.
‫این پنجره دیگه سرما رو نگه نمی‌داره.
‫آره، آره. درزگیری. ‫خیلی بالاست تو لیست کارام.
‫خیلی ازش استفاده کردیم ‫واسه بازسازی اون...
‫- باید سریع‌تر بسازیم. ‫- سریع‌تر؟
‫باشه. چقدر سریع‌تر؟
‫ببین، ما یه دکمه داریم ‫به اسم "سرعت ساخت و ساز".
‫- جوئل. ‫- هرچی بیشتر بچرخونیش، سریع‌تر می‌ریم جلو.
‫دیگه جا نداریم این همه آدم رو بذاریم.
‫آره، متوجه شدم.
‫شاید شورای شما دیگه اینقدر آدم راه نده.
‫شورای خودمونه.
‫و اون آدما دارن از سکونتگاه‌های از هم پاشیده فرار می‌کنن.
‫دارن از دست مبتلاها فرار می‌کنن. ‫انتظار دارین بذاریم همون بیرون بمونن؟
‫اگه قایق نجاتمون غرق بشه، ‫آره، می‌ذاریمشون همون بیرون.
‫اگه دستم بود، همه‌شون رو راه می‌دادم.
‫و من دارم هر روز و شب لعنتی کار می‌کنم ‫که جای بیشتری درست کنم، خودتم می‌دونی.
‫ولی اول باید حواست به خودت باشه، ‫وگرنه به درد هیچ‌کی نمی‌خوری.
‫- عمو جوئل. ‫- هی، رفیق.
‫- اینا چی‌ان؟ ‫- بیا اینجا.
‫خب، داریم نقشه نگاه می‌کنیم.
‫ببین؟ اینجا جاییه که ما زندگی می‌کنیم.
‫- اون چیه؟ ‫- نرده.
‫- توش چیه؟ ‫- آدم!
‫- بیرونش چیه؟ ‫- هیولا.
‫درسته. و چطوری جلوشونو می‌گیریم نیان تو؟
‫- بهشون شلیک می‌کنیم. ‫- منظورت از "ما" چیه؟
‫تو داری به هیولاها شلیک می‌کنی؟
‫- نه. ‫- تو داری به هیولاها شلیک می‌کنی؟
‫- نه. ‫- داری، داری.
‫- هی. ‫- داری به هیولاها شلیک می‌کنی!
‫بابایی!
‫اوناهاش! آدم‌کش!
‫آره. دلم برات تنگ شده بود، پسر.
‫هی.
‫- دارین چیکار می‌کنین؟ ‫- خب، زن شما از من می‌خواد سریع‌تر بسازم.
‫راجع به اون دکمه‌ی بزرگ بهش گفتی؟
‫آره، بهم گفت. بیا اینجا، عزیزم.
‫آخ! چقدر بزرگ شدی.
‫- داری شکار می‌کنی یا...؟ ‫- مبتلاها.
‫چی؟ تنهایی؟
‫آره.
‫باید برم.
‫تو هی اون هیولاها رو بگیر، بنجی.
‫اوه، گیر افتادم.
‫گیر افتادم.
‫جوئل.
‫تو هم یه زمانی پناهنده بودی.
‫باز شد.
‫الان میام.
‫چیزی می‌خوری؟
‫چی داری؟
‫ویسکی. دمنوش گیاهی.
‫ولی چای بیشترش خار و خاشاکه، پس...
‫مناسبت چیه؟
‫تولدمه.
‫خب، می‌خوای شروع کنی یا چی؟
‫خرده و ساقه. ‫من دبیرستانی‌ام مگه؟
‫زمستونه، گیل.
‫این هیچ‌وقت جلوی یوجین رو نگرفت.
‫ژانویه، فوریه،
‫یارو غنچه‌هایی به اندازه‌ی کاج درمی‌آورد.
‫چسبناک مثل چسب.
‫پرداخت قبول شد.
‫نمی‌دونستم روان‌درمانگرا هم ‫تو این جور جاها اجازه دارن مشروب بخورن.
‫روان‌درمانگر.
‫روانپزشکا قرص می‌دن.
‫و نه، ما اجازه نداریم ‫تو این جور جاها مشروب بخوریم.
‫ولی امروز صبح که بیدار شدم حس خوبی نداشتم.
‫اولین تولدمه که شوهرم نیست، ‫بعد از ۴۱ سال.
‫تیک، تیک، تیک.
‫خب، کاری که گفتی رو کردم. عقب کشیدم.
‫دیگه بهش فشار نیاوردم.
‫دیگه حتی مجبورش نمی‌کنم ‫واسه شام با من بشینه.
‫و در عوض چی گیرم اومد؟ هیچی.
‫میاد خونه، ‫خودشو تو اون گاراژ لعنتی حبس می‌کنه،
‫که نباید هیچ‌وقت اجازه می‌دادم ‫بره اونجا زندگی کنه.
‫و تمام. حتی یه سلام هم نمی‌ده.
‫تو شهر می‌بینمش.
‫یه جوری نگام می‌کنه انگار غریبه‌ام ‫یا یه آدم عوضی.
‫حتی دینا امروز ازم پرسید: ‫"چرا حالش خوب نیست؟"
‫یعنی همه می‌تونن بفهمن.
‫حالا اون یکی.
‫اون یکی باهام مثل یه آدم رفتار می‌کنه.
‫باهام حرف می‌زنه، "سلام" می‌کنه،
‫بهم لبخند می‌زنه، بهم احترام می‌ذاره،
‫باعث می‌شه حس کنم آدم خوبی‌ام، ‫که هستم.
‫ببین، دینا منو می‌فهمه.
‫انگار بچه‌م باشه یا یه همچین چیزی.
‫ولی نیست.
‫الی هم نیست.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫بیا یه جور دیگه امتحان کنیم.
‫- مثلاً چی؟ ‫- مثلاً اینکه وانمود نکنی
‫کسل‌کننده‌ترین مشکل دنیا رو داری.
‫"اوه، یه دختر ۱۹ ساله.
‫"اون جوری با من رفتار می‌کنه که ‫هر دختر ۱۹ ساله‌ای
‫همیشه با پدرش رفتار کرده، همیشه."
‫این جلسه پنجممونه؟
‫می‌خوای همین‌طور به غر زدن ادامه بدی هر دفعه؟
‫قرار نیست منو تایید کنی یا یه همچین چیزی؟
‫آره، راستش، قرار بود.
‫ولی دیگه نمی‌خوام این کارو بکنم چون داری بهم دروغ می‌گی،
‫و این خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫آره، جوئل، آره.
‫من این کاره‌ام و می‌فهمم کی داره یه چیزی رو جا می‌ندازه.
‫و تو صد در صد داری یه چیزی رو جا می‌ندازی.
‫و تو می‌خوای من اونو تایید کنم؟
‫نه.
‫اصلاً و ابداً نه.
‫- این اولین پیکِ امروزت نیست، نه؟ ‫- اوه، نه، نیست.
‫و قبل‌تر که گفتم ناراحتم، اونم دروغ بود.
‫من یه روز دیگه برمی‌گردم.
‫باید بلند بگم؟
‫آره، باید بگم.
‫تا وقتی شهامت اینو نداشته باشی
‫که بلند بگی، یه چیزی خوب نمی‌شه.
‫ولی می‌ترسم.
‫می‌ترسم بگم.
‫واسه همینه که مجبورم.
‫تو شوهرمو کشتی.
‫تو یوجین رو کشتی.
‫و من از این بابت ازت دلخورم.
‫نه. شاید یه کم بیشتر از اون.
‫من از این بابت ازت متنفرم.
‫و آره، می‌دونم چاره‌ای نداشتی.
‫می‌دونم. می‌دونم باید ببخشمت.
‫خب، سعی کردم، ولی نمی‌تونم
‫به خاطر طرز انجام دادنش.
‫و دیدن قیافه‌ات که تو خونه‌مون نشستی،
‫منو خیلی عصبانی می‌کنه.
‫همینه. گفتمش.
‫خجالت می‌کشم.
‫ولی دیگه گفتمش و نمی‌تونم پس بگیرمش.
‫و حالا، شاید یه شانسی باشه که بتونم باهات خوب شم.
‫نوبت تو.
‫اون چیزی که از گفتنش می‌ترسی رو بگو.
‫من می‌تونم کمکت کنم.
‫بلند بگو، هر چی که هست. هر چقدر هم بد.
‫قول می‌دم، کمک می‌کنم.
‫تو کاری باهاش کردی؟
‫بهش آسیب زدی؟
‫نه. نه.
‫پس چی؟
‫چیکار کردی؟
‫نجاتش دادم.
‫دارم میام.
‫سلام.
‫اومدم دنبالت.
‫اوه، تو هم تو این ماموریتی؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫هر چقدر وقت لازم داری بگیر. دو دقیقه.
‫شنیدم امروز گیر افتاده بودی رو حصار.
‫چطوری از اونجا دراومدی؟
‫- تامی. ‫- تامی.
‫این جلد اسلحه رو از کجا آوردی؟
‫دومینیک. با یه جفت چکمه قدیمی عوضش کردم.
‫باید چکمه‌ها رو نگه می‌داشتی.
‫بیا، بذار کمکت کنم.
‫- خودم می‌تونم. ‫- اشکال نداره.
‫گرفتمش. اینم از این.
‫همین‌طوری. صبر کن. بذار این تیکه رو هم درست کنم.
‫آره. چون حالا... اینم از این.
‫- بهتر شد؟ ‫- آره، بهتره.
‫نگاه کن با این همه اسلحه و مهمات.
‫شدی عین کورتیس و وایپر.
‫اون فیلم‌هایی که جوئل دوست داره رو می‌گی؟
‫آره، می‌دونم.
‫راستش می‌خواستم شاید فردا شب باهاش ببینم،
‫اگه تو هم دوست داشته باشی بیای.
‫گشت زنی؟
‫آره. آره، گشت زنی.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫آره.
‫هی، شیمر.
‫سلام دختر.
‫الی.
‫اینم از این.
‫خب، به خاطر یکی دو نفرتون پنج دقیقه عقبیم،
‫واسه همین خلاصه می‌گم.
‫شماها دارید می‌رید ماموریت آلپاین.
‫می‌دونم چند نفرتون تو این مسیر تازه‌کارین، پس گوش کنید.
‫از جاده ۱۹۱ می‌رید پایین تا هوباک.
‫- بله، دینا. ‫- سلام.
‫باید تو جاده بمونیم، اطراف رو بگردیم، به ایستگاه‌های بازرسی‌مون برسیم،
‫و دفتر ثبت رو امضا کنیم؟
‫می‌دونی چیه؟ به نظر عالی میاد.
‫ولی وقتی شماها دارین اون کارا رو می‌کنین، گزارش‌هایی از ولگردها داریم.
‫پس، وقتی می‌رید تو شهر، مواظب باشید.
‫خب، می‌بینم الی اینجاست و شبیه کورتیس و وایپر شده.
‫- چه خبره؟ ‫- پس بذارید یادآوری کنم،
‫این فقط یه گشت شناساییه.
‫اگه یکی دو تا دونده دیدین، خب، بزنیدشون.
‫بیشتر از اون، بدتر از اون،
‫برگردین و ما یه گروه می‌فرستیم. فهمیدین؟
‫می‌دونین شماها فقط چهار سال از ما بزرگترین، درسته؟
‫فقط بگین: "فهمیدیم."
‫- فهمیدیم. ‫- ممنون.
‫رهبر گشت شما کت هست، پس از دستورات اون پیروی می‌کنید.
‫وقتی برگشتین، علامت امروز برای امن بودن زرد هست.
‫زرد، خوب. سبز، بد.
‫شوخی بسه، می‌تونین یه کم جدی‌تر باشین؟
‫بقیه به شما دو تا نگاه می‌کنن.
‫یه دلیلی داره حتماً.
‫خب، ماموریت آلپاین، حرکت!
‫ماموریت آلپاین! حرکت، بزن بریم!
‫خب، امشب میری؟
‫آره، میرم.
‫کسی رو هم می‌بری؟
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫- کت آزاده. ‫- چرا باید از کت بخوام؟
‫چون اون یکی دیگه است.
‫- وای خدا. ‫- چی شده؟
‫قبلاً با اون بودی.
‫و حسابی هم ردش مونده.
‫درسته، بله، ممنون.
‫ولی نه.
‫پس دلت پیش یه نفر دیگه است.
‫یه چیزی بهت بگم. می‌تونی با من بیای.
‫می‌تونیم بزنیم به سیم آخر.
‫می‌تونیم با آهنگ‌های ملایم... اسمشون چی بود؟
‫بریتنی و پسرهای جام. خیلی خوش می‌گذره!
‫با هم سال نو رو می‌شماریم.
‫بهترین دوستای همیشگی، ۲۰۲۹.
‫- مگه تو و جسی با هم نیستین؟ ‫- نه.
‫کات کردیم.
‫آره، دوباره.
‫فعلاً.
‫شما دو تا چه مرگتونه؟
‫نمی‌دونم.
‫بزن بریم.
‫- باشه. بریم. ‫- صبر کن.
‫باید برگردیم و گزارش بدیم.
‫ما اومدیم شناسایی، کت. بذار لعنتی شناسایی کنیم.
‫صبر کنید، بچه‌ها!
‫هی، بیاید دیگه. بچه‌ها!
‫چند تا مریض لازمه یه خرس رو بندازه؟
‫اون ون رو ببین.
‫پس تو بازار پناه گرفته بودن.
‫آره، به نظر میاد حداقل یکیشون برگشته تو.
‫شاید بعد از خوردن اون بیچاره یه چرت لازم داشته.
‫آره.
‫هی،
‫به دنده‌های یه خرس گریزلی چی می‌گن؟
‫باربیکیو خرسی.
‫همین الان اینو ساختی؟
‫- آره. ‫- باربیکیو خرسی؟
‫- آره. ‫- جدی می‌گی؟
‫پس فکر می‌کنی پسر گرسنه هنوز زنده‌ست اون تو؟
‫امیدوارم که باشه.
‫خوبه.
‫سلام. اوه، سلام.
‫- خوشی اومد. ‫- سلام.
‫وای خدا.
‫خوشحالی؟
‫هی، میشه حالا برگردیم، لطفاً؟
‫آره، برمی‌گردیم. قول می‌دم.
‫فقط یه گوشه وایمیستیم، ببینیم کسی اون تو هست یا نه،
‫که این دقیقاً شناساییه.
‫هی، می‌دونی، شاید یه آدم معمولی
‫گیر افتاده باشه و کمک بخواد.
‫آره، اگه یه خانواده اون تو باشه چی؟
‫اگه یه بچه نوپا باشه؟ یا یه نوزاد؟
‫هیچ نوزادی اون تو نیست.
‫هی، بیاید دیگه.
‫قانون!
‫باشه.
‫اگه صدایی شنیدین، فوراً برمی‌گردین.
‫باشه.
‫همین‌جوری می‌ذاری برن تو؟
‫پنج دقیقه بهشون وقت می‌دم.
‫دو به یک.
‫خب، پس یک به یک. قبلاً این کارو کردیم.
‫اگه ترجیح می‌دی بذاری مردا انجامش بدن.
‫دو.
‫بطری.
‫جونم!
‫گازت گرفتن؟ باید بزنم تو صورتت؟
‫- امروز نه. ‫- باشه.
‫عالیه.
‫وای خدا، قبل از اینکه بریم، باید کارمند رو ببینی...
‫الی!
‫الی! الی!
‫الی، خوبی؟
‫خوبم.
‫فکر نکنم چیزی شکسته باشه.
‫اوه، لعنتی.
‫تنهایی؟
‫هیچی نمی‌شنوم.
‫فکر کنم امنه.
‫خب، بذار ببینیم چطوری می‌تونیم بیاریمت بیرون.
‫راه خروج نمی‌بینم.
‫- یه عالمه در قفل شده. ‫- باشه.
‫ارتفاعش واسه پریدن زیاده، پس می‌تونم یه راه پله یا یه چیزی پیدا کنم
‫و یه راه برای برگشتن به اینجا پیدا کنم.
‫- فقط همونجا بمون. ‫- باشه.
‫الی؟
‫همونجا بمون.
‫- باشه. ‫- خب.
‫بدو طرفم، عوضی!
‫بدو طرفم!
‫لعنتی.
‫الی، خوبی؟! الی، منم!
‫اینجام!
‫اوه، لعنتی. خوبی؟
‫آره.
ســینـما اتـم
‫همین بود؟
‫- فقط اون؟ ‫- فقط اون.
‫خب، پس می‌گی چی بود؟
‫باهوش؟
‫نمی‌گم می‌تونست حساب کتاب کنه یا چیزی،
‫ولی طرفم نیومد.
‫کاری رو کرد که ما می‌کنیم... ‫پناه گرفت، نقشه کشید، صبر کرد،
‫منو کشوند اون وسط.
‫کمین کرد.
‫و تو اینو دیدی؟
‫دقیقاً همون‌طوری بود که الی می‌گه.
‫و دقیقاً چطوری رفتن شما دو تا ‫تو یه ساختمون پاکسازی نشده
‫مطابق قوانین و اطاعت از کاپیتانتون حساب می‌شه؟
‫خب، این اولین بارمون نبود.
‫ما قبلاً کلی مریض کشتیم.
‫و تو داری بهم می‌گی، چی،
‫اگه تو و جوئل بودین، ‫نمی‌رفتین تو؟
‫- خب، اون فرق می‌کنه. ‫- چرا؟
‫- چون فرق داره. ‫- چطوری؟
‫خیلی خب. از کت معذرت بخواه و گزارشت رو با جسی ثبت کن. برو.
‫باورشون کنیم؟
‫دینا دروغ می‌گفت. هیچی ندیده بود. ولی من الی رو باور دارم.
‫شاید این باهوشه یه مورد استثنایی بوده.
‫شاید.
‫ولی اون شش تای دیگه که خرس رو انداختن چی؟
‫آره خب، شش تا خوب نیست، ولی دقیقاً هم یه گله نیست.
‫هنوز نه.
‫نمی‌دونم، ولی این اواخر یه حسی دارم.
‫یه حس؟
‫"واقعیت چیزی نیست ‫جز یه جور حدس جمعی."
‫لیلی تاملین.
‫چهار ساعت تا سال نو.
‫جلسه تموم شد؟
‫تموم شد.
‫بیا تو.
‫الی.
‫- بهتری؟ ‫- نه.
‫باشه.
‫فقط اومدم ببینم امشب میری اون مراسم یا نه.
‫خوبه یه سری به اونجا بزنی.
‫نمی‌دونم. آره، شاید.
‫نمی‌دونم.
‫زیاد ساز زدی؟
‫به اندازه کافی، آره.
‫سیم‌هاش داغون شده.
‫- خب... ‫- واست سیم نو می‌ندازم.
‫اوه، لازم نیست این کارو بکنی، من...
‫فردا پسش می‌گیرم.
‫اوه، ببخشید!
‫از این چیزا بدم میاد.
‫نگو که نپرس. یه کم خوردم تا تونستم بیام.
‫چه نمایشی راه انداخته.
‫سال نو مبارک!
‫شما دو تا تا دو هفته دیگه، تهش، دوباره با هم می‌شین.
‫عمراً.
‫- چرا؟ ‫- الی! هی!
‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫خب، این بعدی یه کم آروم‌تره.
‫- یکی از آهنگ‌های مورد علاقه‌مونه. ‫- بزن بریم!
‫هی، یادت نره، گشت زنی صبح زود داری، پس یه کم استراحت کن.
‫چشم قربان!
‫خب، من یه سوال خیلی جدی ازت دارم.
‫چقدر بد بو می‌دم؟
‫مثل یه توده آشغال داغ.
‫اوه، باشه.
‫آره.
‫چندش.
‫خیلی مستی.
‫نشئه‌ام. خیلی کشیدم.
‫الان همه پسرهای این اتاق دارن به تو زل می‌زنن.
‫شاید دارن به تو زل می‌زنن.
‫نه، نمی‌زنن.
‫شاید
‫بهت حسودی می‌کنن.
‫دلیلی نداره.
‫من تهدید نیستم.
‫اوه، الی.
‫به نظر من باید ازت وحشت داشته باشن.
‫هی.
‫این یه مراسم خانوادگیه.
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫تو یه کلیسایی.
‫- لزبین‌ها. ‫- چی زر زدی؟
‫الی، نه. الی.
‫گمشو از اینجا.
‫یا خدا!
‫ست، بذار...
‫بذار بریم یه قدم بزنیم. بیا. بزن بریم.
‫خوبی؟
‫چه مرگته؟
‫به کمک کوفتی تو نیازی ندارم.
‫باشه.
‫بفرمایید!
‫به سلامتی!
‫سال کوفتی نو مبارک!
متــرجم: یــاسین سـمائی
.:: ارائه شده توسط سینما اتم ::. :.:.: @Cinemaatom :.:.:
‫- همونه. ‫- می‌دونم.
‫ما هم از مهمونی شروع کردیم، داداش.
‫می‌دونم.
‫وای خدا. صبر کن!
‫بیا دیگه، بریم.