«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::.
‫آنچه در دکستر: گناه اصلی گذشت...
‫تو دو تا بچه کشتی. لعنت بهت.
‫اون شب لیوای با من بود،
‫تمام شب.
‫خیلی خب، برندی، امروز چه روزیه؟
‫سه شنبه.
‫پنجشنبه‌ست. حالا از جلو چشمام گم شو.
‫حداقل وقتی مامان اینجا بود،
‫من... من یکیو داشتم.
‫همه‌مون باید یه راهی برای کنار اومدن پیدا کنیم.
‫با هم بریم قرار دو نفره؟
‫داداش من و صمیمی‌ترین دوستم؟
‫البته باید یه دوست پسر برای خودمم پیدا کنم.
‫بهم زنگ بزن.
‫هر کاری می‌کنی
‫اول باید به من بگی.
‫تمام روز به
‫اون پسر فکر می‌کردم.
‫اجازه بده پلیس عدالت رو اجرا کنه.
‫کافی نیست.
‫بهش میگن مد داگ.
‫پرونده‌اش اندازه یه دفترچه تلفنه.
‫بعضی‌ها میگن تعداد قربانی‌هاش
‫ممکنه به ۲۰۰ تا هم برسه.
‫این عطش، به یه ارباب احتیاج داره.
‫یه حرکت اشتباه بکنی...
‫همه چی از هم می‌پاشه.
‫لعنتی.
ترجمه از رضا حضرتی DeahStroke
«امپایر بست تی‌وی در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
‫خدایا! من... یکی کمک کنه!
‫یکی کمک کنه!
‫لعنتی.
‫لطفاً به ۹۱۱ زنگ بزنید!
‫میانگین زمان پاسخگویی
‫به تماس ۹۱۱ مربوط به مرگ در میامی ۱۹۹۱
‫هفت دقیقه بود.
‫جسد کیف پول، ‫شناسنامه، صورت نداشت.
‫پنج دقیقه طول کشید تا یه همسایه
‫قربانی رو شناسایی کنه،
‫سه دقیقه دیگه هم برای پیدا کردن خونه.
‫یعنی من فقط ۱۵ دقیقه وقت داشتم
‫یه کم تمیزکاری کنم.
‫خیلی خب، کلی تمیزکاری.
‫لعنتی.
‫به لطف پلیس میامی،
‫من ابزار کافی برای
‫انجام کار داشتم.
‫پلیس میامی!
‫لعنتی.
‫شانس منه دیگه.
‫اون شب پلیس میامی بهتر از همیشه عمل کرد.
‫سلام؟ کسی خونه هست؟
‫اینجا هیچی نیست.
‫وایسا.
‫این...
‫یه مجموعه امضای ون هالنه؟
‫خیلی باحاله.
‫بیا بریم.
‫خب، با مد داگ چطور پیش رفت؟
‫دیگه هیچ وقت به کسی آسیب نمی‌رسونه.
‫پس چرا اسمشو از بی‌سیم پلیس می‌شنوم؟
‫می‌خوای تکرار کنم؟
‫با مد داگ چطور پیش رفت؟
‫همه چی خوب پیش رفت.
‫ولی یه کم زود بیدار شد،
‫و طناب‌های مچ پاشو بریدم تا شلوارش رو دربیارم.
‫چرا می‌خواستی شلوارش رو دربیاری؟
‫خب، پلاستیک دور پوست بهتر می‌چسبه تا...
‫کی می‌خواستی بهم بگی
‫- که آزاد شده؟ ‫- بابا، مشکلی نیست.
‫گذاشتی یه مرد نیمه لخت
‫جیغ زنان توی خیابون‌ها بدوئه.
‫فکر کنم دنبالش می‌کردی، نه؟
‫کسی منو ندید، ‫و مد داگ مرده.
‫اگه نمی‌مرد چی؟ ‫می‌تونست شناساییت کنه.
‫ولی مرد. لازم نیست اینقدر بزرگش کنی.
‫خیلی هم مهمه. ‫می‌فهمی؟
‫الان یه سری پلیس یونیفرم پوش
‫دارن خونشو می‌گردن.
‫اگه یه مدرک کوچیک ‫برای قتل پیدا کنن،
‫پرونده میره دایره جنایی.
‫هیچی پیدا نمی‌کنن.
‫من طبق قانونت عمل کردم.
‫قانونی که تو بهم یاد دادی. ‫این... این یه تصادف بود.
‫تصادف یعنی
‫به همه احتمالات فکر نکردی.
‫باید کنترل اوضاع رو به دست بگیری، ‫خب؟
‫اگه زود بیدار شده، ‫اشتباه توئه.
‫مسئولیتش با توئه.
‫اشتباه من این بود که گذاشتم ‫بری سراغ اون پرستار.
‫- خیلی زود بود. ‫- چی؟
‫به خاطر شرایط من عجله کردیم.
‫می‌دونستم آماده نیستی. ‫مشخصاً هنوزم نیستی.
‫برمی‌گردی سر اصول اولیه.
‫فقط تمرینات آموزشی.
‫تا وقتی من نگم، آموزشت تموم نشده.
‫- بابا، تو نمی‌تونی... ‫- و از این خونه بیرون نمیری
‫تا وقتی که مطمئن بشم ‫هیچ گند دیگه‌ای نزدی.
‫- حتی برای کار؟ ‫- اصلا و ابدا.
‫این اولین باری نبود که ‫خونه‌نشین می‌شدم،
‫مسيله اینه اولین بار بود که ‫به عنوان یه بزرگسال این اتفاق می‌افتاد.
‫مرسی که رسوندیم.
‫کی می‌تونم دوباره ببینمت؟
‫- امیدوارم زودتر این اتفاق بیوفته. ‫- امیدوارم امشب.
‫با تیم برنامه دارم.
‫وقتی آزاد شدی بهم خبر بده.
‫می‌دونی که خبر میدم.
‫سلام.
‫هری. انتظار نداشتم ببینمت.
‫- وقت قبلی داشتیم؟ ‫- نه.
‫ببخشید، باید زنگ می‌زدم.
‫این طرفا بودم، ‫گفتم یه سری به اون جسدی
‫که دیشب آوردن بزنم، ‫همون که توی جاده پیدا شد؟
‫- تصادف عابر پیاده؟ ‫- همون.
‫دنبالم بیا.
‫چیز عجیبی دیدی؟
‫یه مورد معمولی
‫از تصادف کامیون با یه نفر.
‫خب، انگار کامیون برنده شده.
‫آره، بعید می‌دونم ‫این پرونده بره بخش جنایی
‫مگه اینکه یه جورایی بین
‫اون و راننده باشه.
‫هری تنها کسی بود که ‫از ذات واقعیم خبر داشت.
‫با این حال منو قبول کرد.
‫و من هنوز بهش نیاز داشتم.
‫متأسفانه، راه به دست آوردن ‫اعتمادش این بود که...
‫هیچ کاری نکنم.
‫هیچی.
‫اون روز صبح یه چیزی ‫درباره خودم فهمیدم.
‫مرگ مسافر تاریکی منو سیر نمی‌کرد.
‫قتل این کارو می‌کرد.
‫و من هنوز گرسنه بودم.
‫گروهبان مورگان، وقتی داشتید
‫خونه خانواده شاپیرو رو می‌گشتید،
‫طبق گزارش گفتید که ‫یه چیز غیرعادی پیدا کردید.
‫گفتید این کنترل در صحنه جرم
‫روی میز عسلی بود؟
‫درسته، همونجا بود که اثر انگشت پیدا کردیم.
‫عالی داری پیش میری، کارآگاه.
‫الین، بهش آسون نگیر.
‫وکلای مدافع رید حتما ‫بهش سخت می‌گیرن.
‫قبلاً باهاشون تو دادگاه بودی، ‫درسته، تانیا؟
‫بارنز تو پرونده قتل ‫اون کلاب شبانه ازم بازجویی کرد.
‫می‌خواستم یه مشت بزنم ‫تو اون قیافه حق به جانبش.
‫یه مأمور اونجا بود.
‫و خب، حرفه‌ای‌گری من اجازه نداد.
‫می‌تونستی حساب مامورو برسی.
‫مگه تو خواب.
‫گروهبان مورگان،
‫اثر انگشت‌ها کامل بودن؟
‫نه، ناقص بودن.
‫این اثر انگشت‌های ناقص ‫به نتیجه‌ای رسید؟
‫چهار تا مظنون پیدا کردیم.
‫یکی تو زندانه، یکی مرده.
‫سومی با مدارکی که خانم مارتین
‫و تیمش تو صحنه پیدا کردن ‫همخونی نداشت،
‫که یه مظنون برامون موند: ‫یعنی آقای لیوای رید.
‫خیلی خب.
‫- اگه تو اوکی هستی منم هستم؟ ‫- آره.
‫عالی بود، مورگان. خیلی خب.
‫مارتین، نوبت توئه که ‫بری رو صندلی داغ.
‫عجب. عالی بود، لورا.
‫انگار روز پرکاری داشتی.
‫کلمبیایی‌ها دارن ‫کم کم بهم اعتماد می‌کنن.
‫واقعا؟
‫یکی‌شون حتی واسه آخر هفته ‫دعوتم کرد جزایر کیز.
‫خب، تو که نمی‌خوای این کارو بکنی.
‫چرا؟ چون خطرناکه
‫یا چون حسودی می‌کنی؟
‫حسودی. عاشق جزایر کیزم.
‫اغراق می‌کنن.
‫من بیشتر دختر اورلاندوام.
‫خیلی دلم می‌خواد پسرا رو ‫ببرم اون پارک دیزنی
‫که همش تعریفشو می‌شنوم.
‫خب، مطمئنم خیلی خوششون میاد.
‫میری؟
‫دیگه دیره. ‫احتمالاً بهتره مزاحمت نشم.
‫من... با خودم گفتم ‫بعد از اون شب،
‫شاید بخوای بمونی.
‫خب، اتفاقی که اون شب افتاد،
‫عالی بود، ولی...
‫دیگه نباید تکرار بشه.
‫تو خبرچین منی و من متأهلم.
‫آره، حق با توئه.
‫ما، یه جورایی جوگیر شدیم.
‫آره، زیاده‌روی کردیم.
‫خب...
‫آره، حل شد.
‫لعنتی.
‫پارک. پار... باید باهات حرف بزنم.
‫با یه دختر آشنا شدی.
‫یه دختر؟ ‫پارک، این یه دختر ساده نیست.
‫و گذشته از اون...
‫از من خوشش میاد.
‫می‌خوای اسمشو بفهمم، آقای رندال؟
‫می‌تونم دنبالش بگردم. ‫داداش یکی از دوستام...
‫میشه تمومش کنی؟
‫سلام، دبرا.
‫دبرا؟
‫چرا اینقدر رسمی؟
‫نباید الان تو اداره پلیس باشی؟
‫بابا گفت خونه بمونم.
‫می‌دونی که دیگه بزرگ شدی و ‫لازم نیست
‫به حرف بابایی گوش کنی، ‫درسته؟
‫فکر کنم.
‫دبرا.
‫دب را. دب را.
‫دبرا.
‫یعنی چی؟
‫خیلی عجیب شدی.
‫اگه دقت کنی، ‫تلفظ "دبرا" عجیب رو
‫زبون میاد، نه؟
‫دب را
‫لعنتی.
‫یادداشت منو ندیدی؟
‫اینا برای تیم والیبالمه.
‫چقدر خوردی؟
‫فقط چهارتا.
‫وایسا، نه. شیش تا.
‫تف توش، دکستر.
‫اینا براونی‌های حشیشن.
‫یکی‌شون برای چت کردن کافی بود،
‫ولی تو شیش تا خوردی؟
‫من... من...
‫فقط می‌خواستم یه اسنک بخورم.
‫چرا داری وحشت می‌کنی؟ ‫تا حالا حشیش نکشیدی؟
‫نه.
‫خب، من دوست ندارم ‫کنترل خودمو از دست بدم.
‫خب، پس این برات خوبه.
‫یه فرصته که از خود بی خود بشی.
‫دقیقاً از همین می‌ترسیدم.
‫بگذریم، من باید آماده شم.
‫- با دخترا برنامه دارم. ‫- وایسا، دب، نه.
‫نه... نه... نه، نرو، من...
‫اگه یه کاری بکنم چی؟
‫تنها کاری که احتمالاً می‌کنی ‫اینه که بری بخوابی.
‫دب، خواهش می‌کنم.
‫جالب میشه ببینمت ‫که چت کردی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫با داداشم وقت می‌گذرونم.
‫چی اینقدر خنده داره؟
‫پیتزا.
‫یه دایره‌ست
‫که از چندتا مثلث درست شده
‫و تو یه جعبه مربعی گذاشته شده.
‫هیچ وقت اینطوری بهش فکر نکرده بودم.
‫- ممنونم. ‫- داداش.
‫ده تیکه و نون‌های دور پیتزا رو خوردی.
‫تا حالا همچین چیز خوشمزه‌ای نخورده بودم.
‫چرا ما هیچ وقت ‫اینطوری با هم وقت نمی‌گذرونیم؟
‫برای اولین بار انگار ‫واقعاً خواهر برادر هستیم.
‫کاملاً.
‫باید بیشتر با هم حرف بزنیم.
‫حتما.
‫درباره چی؟
‫هر چیزی.
‫مثلاً، اوضاع تو و سوفیا چطوره؟
‫خوبه. نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫امیدوار بودم... حالا که ‫هر دومون با یکی هستیم،
‫بتونیم با هم بریم ‫قرار دو نفره.
‫قرار دوتا دوتا.
‫دکستر و دب میرن قرار دوتا.
‫دکستر، می‌خوام بهت بگم که با یکی هستم.
‫اسمش جیوئه و اوضاعمون خوبه.
‫ایول.
‫- بابا می‌دونه؟ ‫- نه بابا.
‫جیو یه جورایی پسر بدیه.
‫ولی از اون پسر بدهای خوبه.
‫هری ازش متنفر می‌شد،
‫و مامان...
‫فکر می‌کنی بابا فردا ‫دلش بخواد کاری بکنه؟
‫دیگه شکلات نداریم؟
‫دکستر، تمرکز کن.
‫متمرکزم.
‫ما هیچ وقت درباره مامان حرف نمی‌زنیم.
‫و فردا یه سال از وقتی که اون...
‫من... متاسفم، بیا... بیا درباره مامان حرف بزنیم.
‫بیشتر از همه دلت برای چیش تنگ شده؟
‫هر وقت روز بدی داشتم ‫یا نمی‌تونستم آروم بشم،
‫اون کارو با موهام می‌کرد
‫که می‌ذاشتشون پشت گوشم.
‫آره. اینجوری؟
‫همونه.
‫همیشه آرومم می‌کرد.
‫فکر می‌کنی ‫به ما افتخار می‌کرد؟
‫صادقانه بگم؟
‫نمی‌دونم.
‫- من گردنبند مرواریدشو گرو گذاشتم. ‫- من یه آدم افتضاحم.
‫چی؟
‫تو بچه نمونه‌ای. ‫می‌تونی تو چمن برینی
‫و بابا بهش بگه کود.
‫نمی‌دونم.
‫این دفعه واقعاً گند زدم.
‫مطمئن نیستم بتونم جمعش کنم.
‫چیکار کردی؟
‫بیخیال، اینطور نیست که کسیو کشته باشی.
‫چیه؟
‫اگه کشته باشم چی؟
‫یه نفر رو بکشم.
‫فرضی؟
‫خیلی چت کردی.
‫چطوری می‌تونی بعد از دیشب ‫اون همه رو بخوری؟
‫اون موقع شب بود، ‫اینم صبحونه‌ست.
‫به من خوش گذشت.
‫به منم احتمالاً خوش گذشته.
‫خیلی چیزای عجیب غریب گفتی.
‫مثلاً چی؟
‫واقعاً یادت نمیاد؟
‫درباره شکل پیتزا؟
‫اون. آره.
‫- عجیبه. ‫- چی عجیبه؟
‫هیچی. فقط داشتم شب خوش گذرونی ‫خواهر برادریمونو مرور می‌کردم.
‫خب، ما...
‫خب، همه‌مون می‌دونیم ‫امروز چه روزیه.
‫کاش می‌دونستم چی بگم.
‫دوریس... مامان... اون...
‫اون تو این جور چیزا بهتر بود.
‫می‌دونم هر روز دلمون براش تنگ میشه.
‫وقتی به شما دوتا نگاه می‌کنم، ‫یه چیزایی از اونو می‌بینم.
‫من و دکستر دیروز داشتیم ‫درباره انجام یه کاری
‫برای اون حرف می‌زدیم.
‫شاید بهتر باشه بعداً همه‌مون ‫یه سری به قبرش بزنیم؟
‫خب، من دادگاه لیوای رید رو دارم.
‫نمی‌دونم کی تموم میشه، ولی...
‫واسه مامانه.
‫نه، معلومه، حتماً.
‫یه جوری برنامه‌ریزی می‌کنم، ‫من فقط...
‫خب، چطوره ساعت پنج ‫همینجا تو خونه همدیگه رو ببینیم؟
‫مرسی، بابا، پنج عالیه.
‫خوبه؟
‫برای مدرسه دیرم شده. ‫بعداً می‌بینمتون.
‫اینو بنداز گردنت.
‫امروز میری سر کار.
‫یالا، برش دار.
‫سلام، رئیس. چی از دست دادم؟
‫قانون شماره یک چیه؟
‫گیر نیفت.
‫موقع مسابقه حرف نزن.
‫ببخشید.
‫یه کم جوگیر میشم.
‫ولی فکر کنم پسرم جینجر اسنپ ‫می‌خواد همه‌شونو ببره.
‫به نفعشه ببره چون کلی ‫پول روش شرط بستم.
‫...تو مسابقات ‫هیالیا پارک اورگلیدز...
‫نامه.
‫یه دونه برای تو دارم، کلارک.
‫انگار یه چیز رسمی ‫از دایره سرقته.
‫- هی. ‫- بعداً می‌بینمت.
‫- سلام، چطوری، بابا؟ ‫- یاد گرفتی چطوری اثر انگشت بگیری؟
‫- تانیا بهم یاد داد. ‫- خوبه.
‫با من بیا.
‫می‌خوای از اون یارو ‫اثر انگشت بگیرم؟
‫اون یارو که مد داگ رو زیر گرفت؟
‫خب، گفتی که ‫کسی تو رو ندیده، درسته؟
‫درسته.
‫خوبه. خب، شروع به کار کن.
‫قبل از این اتفاق با آقای مورتی
‫ارتباط دیگه‌ای داشتی؟
‫نه.
‫اصلاً.
‫سلام.
‫اومدم اثر انگشتتونو بگیرم.
‫الان دارم دستگیر میشم؟
‫واسه حذف اثرانگشت شماست
‫چون شما به جسد دست زدید.
‫وایسا، نباید این کارو می‌کردم؟
‫- وایسا... ‫- اشکالی نداره.
‫شما دستگیر نمیشید.
‫فقط به اثر انگشتتون ‫نیاز داریم تا بتونیم حذفتون کنیم.
‫باشه.
‫آقای مورتی داشت ‫کسی رو تعقیب می‌کرد؟
‫نه.
‫کسی داشت اونو تعقیب می‌کرد؟
‫نه.
‫کس دیگه‌ای ‫روی جاده یا نزدیکش بود؟
‫نه.
‫فکر کنم از دردسر نجات پیدا کردم.
‫بابت اذیت ببخشید.
‫چیزی از دیشب یادتون میاد
‫که من باید بدونم؟
‫همونطور که گفتم، ‫اون فقط...
‫وسط خیابون دوید.
‫یه لحظه بعد، زدم بهش.
‫من، من... می‌تونستم... ‫من... سعی کردم... من...
‫چیزی از ظاهرش یادتون میاد؟
‫قیافه‌اش؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫فقط همینو می‌بینم.
‫قیافه‌اش وقتی منو دید. ترسش.
‫هیچ وقت قیافه‌اش رو ‫فراموش نمی‌کنم.
‫و چیه؟
‫باید برگردم مدرسه؟
‫تمرین بیسبال؟ پارتی برم؟
‫انگار هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫انگار... انگار من یه نفر رو نکشتم؟
‫من یه قاتلم. ‫من یه قاتلم. من...
‫یه واکنش طبیعی به کشتن یه نفر.
‫و منو باش، ‫حسودی می‌کردم که خودم این کارو نکردم.
‫ببین، تو قاتل نیستی.
‫تو یه آدمی.
‫تصادف یه چیز طبیعی تو زندگیه.
‫اتفاقای بد می‌افته،
‫ولی لازم نیست ‫شخصیت تو رو تعریف کنن.
‫چیزی که از همه مهم‌تره ‫اینه که بعدش چیکار می‌کنی.
‫چطوری از این اتفاق ‫درس می‌گیری به خودت بستگی داره.
‫لاگوئِرتا راست می‌گفت.
‫اشتباهاتمون لازم نیست شخصیت ما رو تعریف کنن.
‫اگه می‌خواستم دوباره بکشم،
‫باید از اشتباهاتم درس می‌گرفتم.
‫جینجر اسنپ چطور عمل کرد؟
‫بد.
‫به طرز فجیعی زمین خورد. ‫پاش شکست.
‫باید خلاصش کنن.
‫اینو تلویزیون نشون میده؟
‫نه.
‫الان فقط دارن بیهوشش می‌کنن.
‫چرا؟
‫تا به سر دامپزشک جفتک نزنه.
‫چه هوشمندانه.
‫خیلی دردناکه. نمی‌تونم ببینم.
‫و نه به خاطر اینکه ‫کلی پول از دست دادم.
‫هی، چه دارویی می‌تونه ‫یه حیوون به این بزرگی رو بیهوش کنه؟
‫احتمالاً اتورفین.
‫از مورفین بی نهایت قوی‌تره.
‫اینو از یه سوارکار ‫که قبلاً باهاش بودم یاد گرفتم.
‫البته قبل از اینکه نیل ‫باهام ازدواج کنه.
‫اسب چقدر بیهوش می‌مونه؟
‫فکر کنم حدوداً چهارساعت.
‫البته اگه قرار نباشه خلاصش کنن.
‫عالیه.
‫از نظر دامپزشکی.
‫ای وای. باید برم.
‫دخترم مسابقه بسکتبال داره.
‫دختر کو ندارد نشان از مادر.
‫مگه تو خواب ببینه.
‫تا کی نیستی؟
‫احتمالاً حداقل چند ساعت.
‫یه لطفی بکن، ‫هیچی رو نشکن.
‫از روی اثر انگشت‌ها، ‫لیوای رید رو به عنوان
‫محتمل‌ترین مظنون شناسایی کردیم.
‫ولی اونا فقط ‫اثر انگشت‌های ناقص بودن؟
‫- بله. ‫- پس هیچ وقت
‫اثر انگشت کامل ‫آقای رید رو نگرفتید،
‫- ولی بازم حکم گرفتید؟ ‫- اعتراض دارم.
‫- داره به شاهد القا می‌کنه. ‫- وارد نیست.
‫لطفاً سوالتونو جور دیگه‌ای مطرح کنین.
‫بدون تطابق کامل،
‫چی شد که تصمیم گرفتید ‫برای دستگیری آقای رید حکم بگیرید؟
‫ما مدارک فیزیکی دیگه از صحنه جرم
‫و همچنین سابقه کیفریش رو بررسی کردیم.
‫یعنی از روی ظاهرش قضاوت کردید؟
‫ما یه تصمیم حساب شده ‫برای گرفتن حکم گرفتیم
‫اونم بر اساس شواهد صحنه جرم،
‫برای همین سریعا ‫برای دستگیریش اقدام کردیم
‫چون خطر اینکه دوباره قتل انجام بده وجود داشت.
‫با اجازه دادگاه،
‫می‌خوام اینو بدم به همکارم،
‫- کارول شیرز. ‫- بفرمایید.
‫کارآگاه مورگان، ‫این خونه رو می‌شناسید؟
‫هیچ وقت فراموشش نمی‌کنم.
‫خانواده شاپیرو رو ‫تو این خونه پیدا کردم که به قتل رسیده بودن.
‫آقای رید رو هم ‫تو اون خونه دیدید؟
‫نه، ندیدم.
‫ولی مطمئنید که آقای رید
‫شب حادثه تو این خونه بوده؟
‫همه شواهد
‫نشون میده که آقای رید
‫موقع جنایت اونجا بوده، بله.
‫همه شواهد؟
‫کارآگاه مورگان، ‫تا حالا این خانم رو دیدید؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫تا حالا این خانم رو دیدید، کارآگاه؟
‫لعنت بهت!
‫بله. بله، دیدم.
‫و تا حالا باهاش ‫حرف زدید؟
‫بله، ولی...
‫توی چه شرایطی؟
‫اون...
‫اون داشت سعی می‌کرد ‫برای متهم بهانه جور کنه.
‫یه مدرک که شما عمداً ‫از پرونده حذف کردید
‫چون به روایت شما نمی‌خورد.
‫اون حسابی چت کرده بود، ‫مشخصاً داشت دروغ می‌گفت.
‫هیچ شباهتی به اون کسی نداشت
‫که شما امروز اینجا آوردید.
‫و شما خودتون ‫این تشخیص رو دادید؟ بگید ببینم،
‫کارآگاه مورگان، ‫شما روانپزشک هم هستید؟
‫اعتراض دارم.
‫رد شد.
‫اون نمی‌تونست ‫دو کلمه رو کنار هم بذاره. من...
‫نمی‌دونست حتی چه روزیه.
‫بله یا نه، کارآگاه مورگان.
‫بله.
‫جناب قاضی،
‫نادیده گرفتن عمدی یه بهانه معتبر
‫به منزله پنهان کردن مدرکه.
‫درخواست می‌کنم ‫این پرونده مختومه اعلام بشه.
‫لعنت بهت، فرانک. ‫اون مرد هشت نفر رو کشته،
‫از جمله دو تا بچه.
‫اون مرد حق داره
‫یه دادگاه عادلانه ‫با همه شواهد داشته باشه.
‫بیشتر از این ازت انتظار میره، کارآگاه.
‫آقای رید.
‫از طرف مردم ‫ایالت فلوریدا،
‫باید ازتون عذرخواهی کنم.
‫پرونده مختومه اعلام شد. ‫آزادید برید.
‫ایول.
‫عزیزم.
‫باید بقیه بعد از ظهر رو ‫مرخصی بگیری
‫تا من بفهمم ‫بعدش باید چیکار کنم.
‫درباره؟
‫تو.
‫از کجا می‌خواستی بدونی؟
‫کار منه که بدونم.
‫به سومین
‫مسابقه امروز ‫تو هیالیا پارک خوش اومدید.
‫یه بار دیگه، ‫برای شروع آماده‌ایم.
‫و... شروع کردن!
«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»
‫می‌خوای یه کم پاهاتو کش بدی، رفیق؟
‫اوه، لعنتی، مارژ. یکی کمک کنه.
‫لعنت بهش.
‫هی، برگرد اینجا.
‫حشیش منو ارضا نمی‌کرد.
‫این مواد مورد علاقه من بود.
‫متشکرم، دکتر.
‫به پسرا بگو
‫حواسشون به چفت‌ها باشه.
‫لعنت بهش.
‫از خودم پرسیدم، ‫چطوری یه حیوون رو آروم می‌کنی؟
‫هری سال‌ها ‫داشت با من این کارو می‌کرد،
‫و من اصلاً آروم نشده بودم.
‫بعضی وقتا ما اونقدرها هم که ‫به نظر می‌رسیم ترسناک نیستیم.
‫بعضی وقتا برعکسشه.
‫خانم، من این تماس رو
‫تا وقتی که این هزینه رو برگردونید ‫قطع نمی‌کنم.
‫بله، منتظر می‌مونم. ‫کلی وقت دارم.
‫ببخشید، دب.
‫یه کم طول می‌کشه.
‫مرسی که اومدی دنبالم.
‫می‌خوای باهات بیام؟
‫همینجوری اوکیم.
‫یه چیز دیگه.
‫اینا برای مامانته.
‫همینجا منتظرت می‌مونم.
‫سلام، مامان.
‫اون لباس صورتی که برام گرفتی رو ‫پوشیدم.
‫شبیه بچه‌های ‫وون ترپ شدم؟
‫خدایا، از این لباس متنفرم.
‫تو فکر می‌کردی برای ‫جشن تولد مادربزرگ عالیه.
‫قاطی کردم.
‫خیلی نگران بودم که ‫یکی از بچه‌های مدرسه منو ببینه.
‫من... می‌دونم که همیشه ‫بچه حرف گوش کنی نبودم.
‫فقط کافیه یه نگاه به اون ‫قلک فحش بندازی.
‫ولی حالا که رفتی...
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫احساس گم شدگی می‌کنم.
‫با بابا و دکستر ‫احساس غریبی می‌کنم.
‫حتی منو نمی‌بینن.
‫واقعاً به یه نفر نیاز دارم ‫که کمکم کنه اوضاعمو درست کنم.
‫یا حداقل یه نفر که ‫به حرفام گوش بده.
‫شاید وقتشه که دیگه منتظر ‫بابا و دکستر نمونم که تغییر کنن.
‫خبرت می‌کنم.
‫همه چی روبراهه؟
‫هی، بابام رفت؟
‫دنبال من می‌گشت؟
‫اصلاً نمی‌دونم.
‫هری بعد از اتفاقی که ‫تو دادگاه افتاد
‫دیگه برنگشت کلانتری.
‫چی شده؟
‫نشنیدی؟
‫بابات بهانه یه مظنون رو مخفی کرد.
‫کل پرونده رو رد کردن.
‫- پس لیوای رید... ‫- آزاده.
‫من...
‫باید برم.
‫سلام، دکستر.
‫چرا بیداری؟
‫این یارو کیه؟
‫تویی.
‫منم؟
‫خیلی قشنگه.
‫می‌دونی، دیگه دیره، باید،
‫باید برگردونمت تو تخت.
‫آقای زرافه برای تو.
‫- باشه. شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫دکستر اولین بچه‌ای نیست که ‫خوابوندی، درسته؟
‫می‌خوای درموردش حرف بزنی؟
‫تو از همه چی زندگی من خبر داری.
‫خوشحال میشم به درد دلت گوش کنم.
‫من یه پسر داشتم...
‫که،
‫تقریباً همسن دکستر بود.
‫هری، خیلی متاسفم.
‫تقصیر من بود.
‫برگشتی.
‫هی.
‫تا دیر وقت داشتم کار می‌کردم،
‫چرا بیداری؟
‫منتظر شوهرمم.
‫خب، لازم نبود این کارو بکنی.
‫خب، گفتم جشن بگیریم.
‫جشن بگیریم؟ ‫یه چیزی رو فراموش کردم؟
‫باردارم.
‫ولی ما به زور...
‫- ما... ما حتی سعی هم نکردیم. ‫- می‌دونم.
‫یه معجزه‌ست.
‫تمام هفته حالت تهوع و خستگی داشتم،
‫برای همین کامیلا ‫منو برد دکتر و...
‫خب؟
‫نظرت چیه؟
‫آره؟
‫فکر می‌کنم عالیه.
‫عالیه.
‫اینجارو از کجا می‌شناسی؟
‫قبلاً همینجا
‫قایق سواری می‌کردم.
‫یه وقتایی باید منو هم بیاری.
‫بابام یه قایق تفریحی داره. ‫از اون بیشتر خوشت میاد.
‫می‌دونی که لازم نیست ‫همش سعی کنی تحت تأثیرم قرار بدی؟
‫من از تو خوشم میاد، ‫نه از یه قایق مسخره.
‫هی. خیلی قایق بزرگیه.
‫ببخشید.
‫خوبی؟
‫نمی‌خوای؟
‫چون لازم نیست کاری رو ‫که نمی‌خوای انجام بدیم.
‫نه، من... من می‌خوام، ‫من فقط...
‫روز سختی داشتم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونیم هر چقدر که بخوای ‫آروم پیش بریم.
‫- یه دونه دیگه. ‫- باشه.
‫ببخشید، ‫میشه دوتا بدید لطفاً؟
‫فکر نکنم اینجا تو پاتوق قدیمیمون ‫اومده باشی
‫که درباره خاطرات خوب گذشته حرف بزنیم.
‫اتفاقی که امروز صبح ‫درمورد لیوای رید افتاد
‫یه گند خیلی بزرگ بود،
‫و شهردار می‌خواد ‫یه نفر به خاطرش تنبیه بشه.
‫متشکرم.
‫بذار دردسر رو ازت کم کنم.
‫من می‌شناسمت.
‫سابقه‌ات رو می‌دونم، ‫می‌دونم که سهل انگار نیستی،
‫و بهترین کارآگاهی هستی که دارم.
‫و مطمئن شدم که ‫شهردار هم اینو بفهمه.
‫کارتو نجات دادم.
‫ولی بازم عواقبی داره.
‫از پرونده جیمی پاول ‫اومدی بیرون.
‫خیلی تو چشمه، ‫و با اتفاقی که امروز افتاد...
‫من هم خیلی تو چشم شدم.
‫قراره با لاگوئِرتا
‫کارهای پیش پا افتاده ‫بخش جنایی رو
‫تا وقتی که اوضاع آروم بشه، انجام بدی.
‫می‌دونی، اینجاست که باید ‫یه جشن واسه اینکه
‫نجاتت دادم برام بگیری.
‫یا ازم تشکر کنی.
‫یا حداقل از این بابت ‫خوشحال به نظر برسی.
‫نمی‌تونم.
‫نه تا وقتی که لیوای رید آزاده.
‫خب، می‌فهمم.
‫سخت بود.
‫ولی الان کاری ‫از دستمون برنمیاد.
‫بعضی وقتا آدم بدها، ‫از زیر دستمون در می‌رن.
‫دوست ندارم ‫اون زیر دست باشم.
‫هیچ وقت نذار دوباره این اتفاق بیفته.
‫- هی، ارون. ‫- بله.
‫متشکرم.
‫صورتحساب؟
‫یه اسکاچ دیگه.
‫دوبل باشه.
‫هری مرد با اخلاقی بود.
‫ولی وقتی یه بچه‌کش آزاد می‌شد
‫اونم به خاطر اشتباهات خودش،
‫وقتی فکر می‌کرد ‫کسی نگاهش نمی‌کنه
‫اصول اخلاقیش رو می‌تونست بذاره کنار.
‫وای.
‫سعی کن خودتو آزاد کنی.
‫می‌بینی؟ نمی‌تونی.
‫ببخشید.
‫لعنتی از اینجا ببر منو بیرون!
‫دکستر، این خنده دار نیست.
‫لباس‌های کوفتی من کجان؟
‫می‌بینی، بهت گفتم، ‫پلاستیک به پوست لخت بهتر می‌چسبه.
‫لعنتی.
‫دب چی؟
‫اون... اون هر لحظه ‫ممکنه بیاد خونه.
‫نه، نمیاد.
‫الان دارم به همه احتمالات ‫فکر می‌کنم.
‫مثل خودت.
‫فکر کنم یادداشتشو نخوندی.
‫بابا، حق با تو بود.
‫من درمورد مد داگ اشتباه کردم.
‫ولی همه اشتباه می‌کنن.
‫تو توی دادگاه اشتباه کردی.
‫و امشب داشتی ‫یه اشتباه بزرگتر می‌کردی.
‫دنبالت اومدم تا بار.
‫می‌خواستم ببینم ‫کجا می‌ری.
‫که بهت نشون بدم ‫چقدر می‌تونم محتاط باشم.
‫که چطوری هیچ وقت گیر نمی‌افتم.
‫ولی وقتی با اون...
‫قیافه شبیه دیوونه‌ها ‫از بار اومدی بیرون،
‫باید می‌دیدم کجا میری.
‫خونه لیوای رید؟
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫اگه من اونجا نبودم ‫چیکار می‌کردی؟
‫اتفاقای بد می‌افته،
‫ولی لازم نیست ‫شخصیت ما رو تعریف کنن.
‫چیزی که از همه مهم‌تره ‫اینه که بعدش چیکار می‌کنیم.
‫و من از اشتباهم درس گرفتم.
‫دیگه هیچ مجرمی ‫زود بیدار نمیشه.
‫یه میلی‌گرم از این می‌تونه ‫یه اسب مسابقه رو ساعت‌ها بیهوش کنه.
‫این می‌تونست منو بکشه.
‫من دوز مصرفی رو برای وزنت
‫و ترکیب چربی بدنت محاسبه کردم.
‫حتی مطمئن شدم که
‫با داروی قلبت تداخل نداشته باشه.
‫دیگه ترکش نمی‌مونه.
‫باشه، منظورت رو رسوندی.
‫از اینجا ببرم بیرون.
‫بابا، دیگه نمی‌تونی ‫جلوی اینو بگیری.
‫من امروز کلی به مامان فکر کردم.
‫اون همیشه ‫خوبی رو تو آدما می‌دید.
‫ولی اون منو مثل تو نمی‌شناخت.
‫و تو سعی نکردی تغییرم بدی.
‫آموزشم دادی.
‫بابا، تو نباید ‫کسی باشی که
‫امشب میره سراغ لیوای رید.
‫منو برای همین ساختی.
‫بذار خودم باشم.
‫نمک بودار.
‫تا لازم نباشه
‫وقتی لیوای رید رو می‌گیری ‫خیلی منتظر بمونی.
‫ما مدرک داریم.
‫بکشش.
‫و اینجارو تمیز کن.
‫من و بابام ‫پنج دقیقه حرف زدیم.
‫و من فقط سه تا کلمه شنیدم:
‫بکشش.
‫حالت چطوره؟
‫خیلی عالی.
‫یه بار که ۱۳ سالم بود، ‫صدات رو شنیدم که داشتی با بابا حرف می‌زدی.
‫نگران بودی که یه چیزی ‫درباره من...
‫غیرعادی باشه.
‫ازش التماس کردی که ‫منو ببره پیش روانشناس.
‫فکر کردم داری سعی می‌کنی ‫از شرم خلاص بشی.
‫ولی حالا می‌دونم.
‫داشتی سعی می‌کردی کمکم کنی.
‫دب ازم پرسید ‫بیشتر از همه دلت برای چی تنگ شده.
‫نمی‌تونستم حقیقت رو بهش بگم.
‫دلم برای کسی تنگ شده که ‫به من نگاه کنه و یه فرصت برای خوب بودن ببینه.
‫حتی اگه وجود نداشته باشه.
‫بابا یه چیز دیگه می‌دید.
‫اینکه من هیچ وقت نمی‌تونم خوب باشم.
‫ولی شاید هنوزم ‫بتونم کار خوب انجام بدم.
‫امیدوارم حق با اون باشه.
‫و اینکه این کافی باشه ‫که به من افتخار کنی.
‫چون دیگه راه برگشتی نیست.
‫خداحافظ، مامان.
ترجمه از رضا حضرتی DeathStroke
«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
«امپایر بست تی‌وی، حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.