‫- شارژ مال ماست! تو دیوار جا می‌گیره! ‫- شارژ رو آزاد کنید! همه‌مونو آزاد کنید!
‫چه خبر شده، امروز چه جمعیتی اومده دفتر
‫سامر اسمیت، این رهبر میلیاردر و نابغه تکنولوژی
‫می‌خواد یه اتفاق تاریخی تو شارژرستان رقم بزنه.
‫تازه رسید: شارژر موبایل خیلی مهمه،
‫پس هیچ‌وقت، هیچ‌وقت ندزدینش.
‫آماده‌ایم دستگاه رو فعال کنیم.
‫داداشمو زیر نظر دارین؟
‫- نه، قربان. ‫- پس هنوز آماده نیستیم.
‫زود باش، مورتی.
‫وایسا! یادت باشه!
‫- اگه شارژر گوشیشو قرض گرفتی... ‫- می‌دونم.
‫خیلی مهمه که پسش بدی!
‫حتی اگه فکر می‌کنی داشته ازش استفاده نمی‌کرده!
‫من تنهام.
‫منم همینطور بودم. اینجوری بیشتر حال می‌کنم.
‫بیا اگه می‌خوای یه چیزی بخوری.
‫تو اخبار دیدمت.
‫فکر کنم خیلی وقته یه غذای درست و حسابی نخوردی.
‫منظورت از "درست و حسابی" اینه که قاشقش کثیفه؟
‫دستور پخت سی‌جی. همون موقع تو آتیش‌نشانی.
‫من کار و زندگیمو ول نکردم که
‫اینجا بشینم با تو درباره‌ی چیلی حرف بزنم.
‫اون همیشه می‌گفت راز اصلیش صبره.
‫مورتی، وقت رفتنه!
‫تو دنیای واقعی الان تقریباً ساعت نه شبه،
‫و راه دررو ما فقط وقتی کار می‌کنه که مامان تو آشپزخونه باشه
‫و داره شراب شبانه‌شو می‌ریزه!
‫هیچ‌چیز برام اونجا نیست!
‫- بی‌من برو. ‫- مورتی، قضیه اینجوری نیست!
‫و ببخشید، ولی من عمراً تو اینجا چهل سالم بشه!
‫چه چاره‌ای دارم؟
‫ما *همیشه* حق انتخاب داشتیم.
‫یه کم مسئولیت‌پذیر باش.
‫آماده‌ایم. پرتاب رو شروع کنید.
‫خدا به داد روحمون برسه.
‫پنج، چهار، سه، دو، یک.
‫پرتاب.
‫داره شارژ می‌شه!
‫شارژ شدن تو هوا!
‫خدای من! سامر اسمیت شارژرای موبایل رو منسوخ کرد!
‫دیگه خبری از سیم نیست!
‫داره کار می‌کنه!
‫یه شبکه برق بی‌سیم!
‫یعنی دیگه شارژر نمی‌خواد، پیرزنه‌ی عوضی!
‫من بردم! ماتریکس دیگه به درد نمی‌خوره!
‫چه خبره؟
‫اوه، شت. چقدر بی‌هوش بودم؟
‫مامان! مامان! مامانی! از من دور شو، ریک!
‫مامان! ریک ما رو انداخت تو یه واقعیت شبیه‌سازی‌شده
‫تا بهمون درس بده که نباید شارژر گوشیشو برداریم و پس ندیم،
‫بعد خودش خوابش برد و ما رو یادش رفت
‫به مدت معادل هفده سال تو ماتریکس!
‫من یه آدم بزرگِ مستقلم!
‫من استقلال ذهنم و آیندم رو می‌خوام!
‫نذار ریست‌مون کنه!
‫واسه همینه که شراب شبانه می‌خورم.
‫دستام! دستای یه بچه!
‫یه ماتریکس ساختی که اونا رو واسه یه شارژر گوشی تنبیه کنی؟!
‫من اونقدر کوته‌فکر نیستم، بث. این می‌تونه واسه هر چیزی تنبیهشون کنه.
‫اون اسلحه پاک‌کننده ذهن رو بذار زمین.
‫باشه. معلومه پدربزرگ یکم زیادی شما رو پخته.
‫به اندازه‌ای که برم دانشکده حقوق
‫و مهندسی رو متحول کنم.
‫سامر، کل اون سیستم اساساً 8 بیتیه.
‫یه بچه با یه مداد شمعی هم می‌تونه مهندسی رو متحول کنه.
‫نذار منو پاک کنه، مامان!
‫من عاشق شدم، یه کشور رو اداره کردم،
‫به شارژنتینا و فیلیپین‌های شارژی رفتم.
‫نمی‌تونم اون خاطرات رو از دست بدم!
‫منم می‌خوام یادم بمونه.
‫بابا، فکر کنم بچه‌ها باید اجازه داشته باشن
‫هر کاری دلشون می‌خواد با اون بلایی که سر مغزشون آوردی بکنن.
‫دو تا آدم بزرگ خل و چلِ ماتریکسی
‫تو بدن بچه می‌خوای؟ موفق باشی با این انتخاب.
‫آره! شکستت دادم، ریک!
‫با گاو نر در بیفتی، شاخ‌های یه آدم 34 ساله نصیبت می‌شه!
‫تو دبیرستان حسابی می‌درخشم!
‫وقتی اوضاع خراب شد یه زنگ بزن.
‫هیچ محدودیتی واسه چیزایی که می‌تونم بهشون برسم وجود نداره.
‫رئیس انجمن دانش‌آموزان. شاگرد اول.
‫یا شایدم فقط همین یه روز رو زندگی کنم، شیرین و زودگذر.
‫شاید فقط هفده سالگی رو نگه دارم.
‫- خیلی سردته؟ ‫- نوک سینه‌هات زده بیرون.
‫اوه، بیخیال. مجبور نیستیم
‫این کلیشه‌های دخترونه‌ی نوجوون رو دربیاریم.
‫خانم، بدن شما قوانین رفتاری ما رو نقض می‌کنه.
‫- برو خونه و عوض کن. ‫- ولی...
‫ناز و اداهات پیش من هیچ فایده‌ای نداره.
‫وای خدا. ‫این دختره بدجوری حال می‌ده به مدیر واژینا.
‫نوک سینه‌اش بدتر زده بیرون!
‫گمشین بابا، شما دخترای سطحی!
‫هر دفعه فکر می‌کنم دیگه صمیمیتمون
‫از این بیشتر نمی‌شه.
‫آره. تو واقعاً خواهر منی.
‫مدرسه اون چیزی که یادت بود نیست، ها؟
‫فقط خجالت می‌کشم که گذاشتم حرفاشون روم اثر بذاره.
‫اون دخترا احتمالاً هنوزم فکر می‌کنن آدما به خاطر
‫شخصیتشون دوستشون دارن و بازیافت واقعیه.
‫- هی، سنجاق سر داری؟ ‫- آره. بفرمایید.
‫حداقل اونقدر خنگن که نمی‌تونن گند بزنن.
‫مثل ضربه مغزیه،
‫برخلاف یه اتوی داغ که آروم آروم فرو کنن تو کونت.
‫عجب.
‫همینجوری ازدواج اولمو توصیف می‌کنم.
‫تو اونجا ازدواج کردی؟!
‫بهترین قسمتش این بود که من خرجشو می‌دادم
‫وقتی داشت رو موسیقیش کار می‌کرد.
‫تجربه‌شو داشتم. انگار یا باید نون‌آور اصلی باشم
‫یا مامانت. نمی‌تونم هردوشون باشم.
‫آره.
‫سومین میموسا؟
‫ظهر چهارشنبه؟
‫- ما کی هستیم؟ ‫- ما کی هستیم؟
‫وای خدا. ‫دارم عین مامانم می‌شم.
‫چه هدفی!
‫این حالتت رو خیلی دوست دارم.
‫خیلی... مطمئنی به خودت. ‫کاش منم یکم از اون داشتم.
‫آخی! بث! می‌تونم بث صدات کنم؟
‫حتماً! و منم صدات می‌کنم...
‫- سامر؟ ‫- اوه، آره. معلومه.
‫تو اونجا تونستی خیلی چیزا به دست بیاری.
‫هشتگ دختر رئیس.
‫بدم میاد وقتی زن‌های گنده خودشونو دختر صدا می‌کنن.
‫اوه، منم همینطور. منم. اون یه جور طعنه بود.
‫راستی زن‌های گنده،
‫شاید وقتشه یکم ارتقا پیدا کنیم؟
‫اوه، بیخیال. ‫ببین به چی تبدیل شدی.
‫تو به یه تغییر قیافه کلیشه‌ای احتیاج نداری.
‫منظورم برای هر دومون بود.
‫تو فقط پیرهن‌هاتو از تارگت می‌خری
‫یا اونجا هم کار می‌کنی؟
‫آخی، بث! شوخی کردم!
‫بخشی از سبک مدیریتمه.
‫ولی مگه کمدی چیزی جز آشکار شدن
‫یه حقیقت نادیده گرفته شده نیست؟
‫بهش فکر کن.
‫ بریم دختر. موهات یه سشوار درست حسابی می‌خواد!
‫چه غلطی می‌کنی، مورتی؟
‫دستتو از ماشین مسابقه مرگ من بکش کنار!
‫کمک فنرا یکم ایراد داشت.
‫کمک فنرا یکم...
‫عجب. باشه. کمک فنرا یکم ایراد *داشت*.
‫یه چند تا مهارت یاد گرفتم وقتی اون تو بودم.
‫ماتریکس؟
‫زندان ماتریکسی.
‫اوه. خفن.
‫این همون مسابقه مرگه تو وگا پنج، درسته؟
‫هم فضا، هم زمین؟
‫- آره، در واقع. ‫- یه آبجو بنداز برام.
‫فکر کنم باید یه ورودی هواکش غواصی به بلوک موتور اضافه کنیم.
‫لعنتی، مورتی. شاید باید بیشتر تو ماتریکس بذارمت.
‫مورتی! چه غلطی می‌کنی؟!
‫- دارم توجه ریک رو جلب می‌کنم! ‫- وایستا!
‫گورتو گم کن! هیچکدوم از اینا واقعی نیست!
‫- مورتی، بدو! ‫- هی! دزدها!
‫هیچ‌وقت چیزی که مال تو نیست رو برندار،
‫مخصوصاً اگه شارژر گوشی باشه!
‫ریک، ما متاسفیم که شارژر گوشیتو دزدیدیم!
‫ما درسمونو گرفتیم! حالا بذار ما بریم بیرون!
‫اگه قرار بود این کار کنه، تا حالا پرت شده بودیم بیرون!
‫شما حق دارید که وصل بمونید!
‫هر شارژری که بدزدید، می‌تونه و علیه شما استفاده خواهد شد.
‫- سامر، کمک! ‫- ببخشید، مورتی!
‫ولی یکی از ما باید یه راهی برای بیرون رفتن از اینجا پیدا کنه!
‫سامر!
‫سی... سی‌جی.
‫اگه یه عالمه چیز یادت میاد،
‫باید بلند بلند بگی.
‫من... من فقط دلم براشون تنگ شده.
‫می‌دونی چیه، رفیق؟
‫فکر کنم اون هواکش موتور ایده خوبیه.
‫به سلامتی.
‫عجب. این تیپ خیلی بهت میاد.
‫من هیچ‌وقت نمی‌تونستم موهامو کوتاه کنم.
‫بهش می‌گن تحول.
‫اگه ریسک نکنی، پیشرفت نمی‌کنی.
‫به نظر من، این خیلی جسورانه‌ست.
‫فکر کنم هر کسی باید از یه جایی شروع کنه.
‫نظرت درباره این چیه؟
‫فکر کنم یه دلیلی داشت که تو قفسه تخفیف بود.
‫فکر کردم می‌خوای حس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشی.
‫خب، این نشون‌دهنده اعتماد به نفسه.
‫این همچنین می‌گه 3000 دلار!
‫اگه خودت برای خودت سرمایه‌گذاری نکنی، کی می‌خواد روت سرمایه‌گذاری کنه؟
‫کار من سرمایه‌گذاری روی پول دانشگاه توئه، سامر.
‫اولاً، من قبلاً با رتبه عالی تو رشته شارژر فارغ‌التحصیل شدم
‫با گرایش اصلی شارژر و گرایش فرعی...
‫- بذار حدس بزنم. ‫- ادبیات انگلیسی.
‫بث، من نمی‌تونم دوباره 17 ساله‌ت کنم،
‫ولی می‌تونم این هدیه دانش رو بهت بدم:
‫زندگی داره از دست می‌ره.
‫وقتشه یه تغییرات اساسی بدی
‫یا با یه سری حسرت‌های بزرگ کنار بیای.
‫خب، این کت و شلوار رو برام می‌خری یا نه؟
‫- و صفحه‌های فولادی. ‫- جنس خوب.
‫اوه! ریک، اینو ببین!
‫میلگرد رو حراج زدن!
‫به جهنم! دو تا میلگرد بخر، یه میله رایگان بگیر؟!
‫مورتی ماتریکسی چشم تیزی تو تخفیف‌ها داره!
‫باید اعتراف کنم، عجب حس خوبی داره.
‫صنایع دستی اصیل آمریکایی، مورتی.
‫چه حالی می‌ده با دستات کار کنی.
‫مثل یه بچه گربه روغنی کوچولو داره خرخر می‌کنه!
‫عجب. شماها...
‫حسابی دارید تو چمن‌ها ولو می‌شید، ها؟
‫شهرک اقماری.
‫بابا، می‌شه باهات حرف بزنم؟
‫ببین. اگه درباره‌ی آبجوهاست، مورتی باحاله.
‫اون حدود چهار تا قلب بنفش داره.
‫پنج تا. اونا و یه سکه پنج سنتی یه قهوه برات می‌خرن.
‫مورتی ناامید!
‫عاشق این پسرم!
‫ببین، بث.
‫اگه می‌خوای کسی رو قضاوت کنی، به جری زنگ بزن.
‫نمی‌تونم. گوشیم خاموش شده.
‫مجبور شدم از تمام لباسایی که سامر پوشید فیلم بگیرم.
‫شارژر می‌خوای؟ از مال من استفاده کن.
‫اوه. باشه. مطمئنی؟
‫آره، تو... تو پسش می‌دی، درسته؟!
‫چون نمی‌تونم بهت بفهمونم که چقدر...
‫یا خدا!
‫یا خدا! ایت بال!
‫نه! نه! سی‌جی؟ چاپ بلاک؟
‫مارمادوک؟!
‫ایت بال. دووم نیاورد.
‫ما دیدیم که مردی، رفیق!
‫من نمی‌تونم... نمی‌تونم بمیرم!
‫گرفتمت. گرفتمت.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم بمیرم.
‫هر چی می‌خوای بردار.
‫هیچ‌چیزی اینجا لعنتی مهم نیست.
‫عجب، از کی اینو یاد گرفته.
‫احتمالا از یه کسی که زیادی رام شده
‫با تفکرات گروهی نئولیبرال که یه کت باحال بخره.
‫بابا، فکر کنم شاید تو این یکی حق با تو بود.
‫بث، قضیه اینجوری نیست. باید بچسبونیش به سرشون.
‫تو الان سعی کردی ذهن منو پاک کنی؟!
‫سامر! برگرد اینجا!
‫این به نفع خودته!
‫نه، این به نفع *خودته*.
‫فکر می‌کردم دوستمی، عوضی!
‫دوستای من اینجوری باهام حرف نمی‌زنن.
‫چون هیچکدوم رو نداری!
‫هی!
‫تمام چیزی که می‌خوام اینه که بهترین زندگی‌مو بکنم!
‫تو حتی از تلاش کردن هم می‌ترسی!
‫تو الان اون ماشینو دزدیدی؟
‫آره.
‫- سامر! ‫- بعداً می‌بینمت، پیرمرد!
‫لعنتی. زود از کنترل خارج شد.
‫خب، من بهش گفته بودم که اینجوری می‌شه.
‫آدم عاقلی. بیا. اینو ببین.
‫من و سی‌جی اینو ساختیم
‫تو محاصره کوه‌های سه شاخه.
‫هیچی نداشتیم جز این نوکیا 3.5 های قدیمی که توش قایم شده بودیم.
‫مجبور شدیم از یه چیز کوچیکی استفاده کنیم به اسم "رج-رحک".
‫امتحانش کن.
‫"شارژر" برعکس.
‫باحاله. چیکار می‌کنه؟
‫شارژ رو مستقیم از قلب یه آدم می‌کشه بیرون.
‫ممنون بابت رسوندن، ریک.
‫راستی، فکر نمی‌کردم سامر هم یه وسیله نقلیه رو بدزده.
‫من خیلی وقت پیش‌تر از اون براش برنامه ریخته بودم. به هر حال...
‫چه تانک باحالی!
‫- نه! نه، نه، نه، نه! ‫- مشکلی پیش اومده قربان؟
‫شما که مردم رو تو ماتریکس نمی‌ذارید،
‫- مگه نه؟ ‫- چی؟
‫چون این کاریه که هیچ‌وقت نباید انجام بدید.
‫جدی می‌گی، مورتی؟! تو اینقدر بی‌خلاقی؟!
‫مورتی کیه؟
‫اون کسیه که تو تو ماتریکس گذاشتیش؟
‫آره!
‫وسیله نقلیه به ظاهر توقف‌ناپذیر و خیلی باحال
‫داره به سمت یه نیروگاه می‌ره
‫در مرکز دره نیروگاه،
‫همون مرکز معروف شبکه برق آمریکا.
‫چرا این ماشین مرگ توقف‌ناپذیر رو ساختن؟
‫راننده‌اش، مورتی اسمیت 14 ساله،
‫این رو می‌گه.
‫وقتی می‌ری خونه گرگ
‫و تو تختش می‌شاشی، گاز می‌گیردت!
‫این ذات گرگه!
‫نِتی پات چطور پیش می‌ره، سامر؟
‫خیلی خوب. احساس پایداری می‌کنم، عاری از سموم.
‫برو پی کارت. به خلوت خودم نیاز دارم.
‫باورم نمی‌شه چقدر سریع تو سانتافه جا افتادی.
‫صنعت سلامت منو دم ورودی شهر تحویل گرفت.
‫تمام زن‌های میانسال سرگردون رو می‌ذارن
‫تو یه استودیوی سفالگری مسکونی با چاشنی مدیتیشن.
‫دنبال ارتباط با کوه‌ها می‌گردم؟
‫کاکائو رو بیار. و هارمونیوم رو.
‫عزیزم، تو نباید هنوز
‫یه زن میانسال سرگردون باشی.
‫از من بشنو. مزخرفه.
‫و لذت 17 ساله بودن اینه که هیچی ندونی،
‫از جمله اینکه چقدر قراره سخت بشه.
‫آره. فکر کنم متاسفم بابت حرفایی که زدم.
‫فقط نمی‌دونم چجوری دوستت باشم.
‫لازم نیست باشی. ‫تو دختر منی.
‫عجب. بدم میاد که اینو می‌گم،
‫ولی انرژی اینجا حس خیلی خوبی داره.
‫به این می‌گن اجتماع.
‫و اگه بیشتر از این تو دنیا داشتیم،
‫و گوشت گاو پرورشی صنعتی کمتر،
‫پسرهای کوچولومون تانک سوار نمی‌شدن
‫تو نیروگاه‌های هسته‌ای!
‫این خیلی مشخص به نظر می‌رسه که استعاره نیست.
‫وقتی دیگه برقی تو پریزها نباشه چیکار می‌کنی؟!
‫اون وقت چی رو شارژ می‌کنی؟!
‫دیدی؟ مغز گوشتی.
‫یا خدا. باید جلوشو بگیرم.
‫- می‌دونی چطوری؟ ‫- من مدیر عامل یه شرکت فن‌آوریم!
‫پس حتی اگه ندونم، وانمود می‌کنم که می‌دونم.
‫مامان. تماس‌هامو نگه دار.
‫"مامان."
‫از این صدا خوشم میاد.
‫فقط به یه کارت اعتباری نیاز دارم.
‫خواهش می‌کنم آقا. نه تو ماتریکس.
‫نباید آدما رو تو ماتریکس بذارید.
‫چه خبره... اوه.
‫ماتریکس کشک!
‫امیدوارم این مربوط به مسابقه مرگ باشه.
‫- سی‌جی! ‫- هی!
‫سی‌جی!
‫اون زیباست. مگه نه؟
‫مورتی...
‫من هیچ‌وقت برادر نداشتم.
‫تا اینکه تو اومدی.
‫مرگ بر شارژریا!
‫گرفتیمش. ‫اسامه بین شارژین مرده.
‫دل‌های پر، شارژ کامل.
‫داره میاد پایین!
‫یا خدا! ‫دره نیروگاه شکسته شد!
‫تکرار می‌کنم، شکسته شد!
‫داره خیلی نزدیک می‌شه!
‫اگه به نیروگاه مرکزی برسه،
‫یه واکنش زنجیره‌ای رو فعال می‌کنه
‫که آمریکای شمالی رو غیرقابل سکونت می‌کنه،
‫ولی تمام تلفن‌های همراه رو هم از کار می‌اندازه!
‫نترس، نگهبان شماره 2.
‫این خندق دقیقاً برای همین سناریو نصب شده.
‫هیچ تانکی روی زمین نیست که بتونه از اون آب رد شه.
‫اوه، شت! هواکش غواصی داره!
‫خدای من. فرار کنید!
‫مورتی!
‫هیچ کدوم از اینا سی‌جی رو برنمی‌گردونه!
‫اسمش رو از دهنت بیرون نگه دار!
‫اسم کی؟
‫کریستوفر جیمز موتورولا،
‫گروهبان یکم شارژ؟!
‫تو درباره سی‌جی چی می‌دونی؟!
‫همش تقصیر منه، مورتی.
‫تو تنها چیز واقعی اون تو بودی،
‫ولی من باهات جوری رفتار نکردم که انگار مهمی.
‫تو نمی‌تونستی بدونی تو اون جنگ چی پیش میاد.
‫ولی من می‌دونستم، مورتی. من می‌دونستم.
‫وقتی قوانین ماتریکس رو فهمیدم،
‫قدرت گرفتن آسون بود.
‫ولی قدرت ساختن نه.
‫فقط یه راه برای درست کار کردن علم شارژ وجود داشت...
‫تمام لیتیومی که دستمون بهش می‌رسید.
‫ما به دستش آوردیم.
‫می‌تونیم درستش کنیم، نه؟! می‌تونیم درستش کنیم؟!
‫هیچ‌کس نباید از این موضوع خبردار بشه.
‫جنگ وحشیانه‌ای بود، ولی می‌دونستم ما برنده‌اش می‌شیم.
‫چون تو رو داشتیم.
‫یه خلافکار سابقه‌دار بی‌سرنوشت،
‫بی‌خانواده، بدون راهی برای مردن.
‫مورتی، من هیچ‌وقت برادر نداشتم.
‫تا اینکه تو اومدی.
‫تو می‌تونستی یه زندگی متفاوت داشته باشی.
‫من می‌تونستم اون رو بهت بدم.
‫گرفتیمش. ‫اسامه بین شارژین مرده.
‫ممنون سرباز. ‫دل‌های پر، شارژ کامل.
‫ما سرشار از لیتیومیم!
‫تو بزرگترین دارایی من بودی.
‫و تاریک‌ترین شرم من.
‫من تلفن‌هاتو هم شنود می‌کردم، یه تراشه ردیاب تو ستون فقراتت گذاشتم،
‫و اون پرنده‌هایی که دوست داشتی بهشون غذا بدی
‫دوربین‌های جاسوسی بودن که دولت ساخته بود.
‫- فنچ‌های من؟! ‫- می‌دونم یه برادر اون تو از دست دادی.
‫نذار تو رو هم از دست بدم.
‫انگار این درد تنها چیزیه که ازش برام مونده!
‫ولی اون رفته!
‫اون اصلاً از اول وجود نداشت!
‫این حرفو نزن! بدون تو و دوستات،
‫ما هیچ‌وقت نمی‌تونستیم از ماتریکس فرار کنیم.
‫ریک، اون بیدار می‌شد و ما رو بیرون می‌ذاشت!
‫به چه قیمتی؟!
‫اون قبل از اینکه چشمامون باز بشه، ما رو پاک می‌کرد.
‫و اون وقت دیگه واقعاً رفته بودن، همه‌شون.
‫سی‌جی، چاپ بلاک...
‫مارمادوک...
‫ تخمم بخور!
‫من... متاسفم، مورتی.
‫حالا تو باید تصمیم بگیری.
‫تو دلت می‌خواد چیکار کنی؟
‫می‌خوام برم خونه.
‫آره بریم خونه.
‫عیب نداره! من الان خوبم!
‫نگرانی ما تو نبودی!
‫آره، دقیقاً به همین دلیله که نباید بدزدی
‫اختراعات پدربزرگتو!
‫چی؟
‫گفت هیچ‌وقت اختراعات پدربزرگتو ندزد!
‫- نه... ‫- لعنتی.
‫ماتریکس آشغال!
‫حرومزاده‌ی درس‌دهنده الکی!
‫- وایستا! ‫- هوو! آروم باشین، بچه‌ها!
‫شما تو ماتریکس نیستین! شما تو ماتریکس *نیستین*!
‫ریک؟ چه خبرته؟!
‫این شخصیت غیرقابل بازی داشت سعی می‌کرد به ما درس بده!
‫من فقط می‌گفتم همچین تکنولوژی خطرناکی رو ندزدین.
‫پدربزرگتون معلومه یه نابغه‌ست.
‫- دیدی؟! ‫- اون یه آدم واقعیه،
‫که چند تا حرف واضح و درست می‌زنه.
‫- بعداً آبجو؟ ‫- فکر کنم دماغم شکسته.
‫- اه، بیخیال! ‫- اه، بیخیال!
‫چرنوبیل! داریم چرنوبیلی می‌شیم!
‫ریک! می‌خوای...
‫آره.
‫- اوه! ‫- چه خبرته؟!
‫این ژل ضد تشعشعه.
‫بعداً نوک سینه‌هات و اونجات ازم تشکر می‌کنن.
‫- اوه! ‫- چه خبرته؟!
‫خب... رآکتور هسته‌ای، ها؟
‫من PTSD داشتم!
‫ممنون بابت خدمتتون.
‫یا خدا! تو ما رو از...
‫بدترین ذوب هسته‌ای تاریخ آمریکا نجات دادی؟ آره.
‫این رو پیش شما می‌ذارم. اینجا رو امضا کنید.
‫انعام؟ من گزینه‌ای کمتر از 20 درصد نمی‌بینم.
‫وجود نداره.
‫شاید بهتره اون ژل رو یکم دیگه نگه دارید.
‫خیلی خب. کار دیگه‌ای هم هست که باید انجام بدیم؟
‫من اونو به یاد خواهم آورد.
‫ولی دلم برای *تو* تنگ می‌شه.
‫لازم نیست دلت تنگ بشه.
‫یه حسی بهم می‌گه که اوضاع از این به بعد فرق می‌کنه.
‫آماده‌ای دوباره بچه باشیم؟
‫بیشتر از اونی که فکرشو بکنی.
‫آره.
‫با ما چیکار کردی؟!
‫ریک، این دیگه چه کوفتیه رو دستم؟!
‫نمی‌دونم. خودت خواستی.
‫- چی؟! چرا؟! ‫- هر چی.
‫دارم با دوستام می‌رم که چرخ دستی‌های خرید رو پرت کنیم تو معدن.
‫اوه، جیز. اوه، نه، ریک! باید اینو از من جدا کنی!
‫باعث ناراحتی من می‌شه!
‫نمی‌شه، رفیق. ‫به یه دوست قدیمی قول دادم.
‫چه خبره؟
‫سلام، سامر.
‫احتمالاً یادت نمیاد اینو کی ضبط کردی،
‫ولی فقط می‌خواستم بگم...
‫دوستت دارم ‫و باید خودت رو دوست داشته باشی.
‫اولین چیزی که هم‌سن‌وهات سعی می‌کنن ازت بگیرن
‫همدردی بزرگسالانه‌ته.
‫اون بزرگترین هدیه‌ته ‫و تنها چیزیه که اونا...
‫یه پیامک بفرست.
‫یوهو، تریشیا! ‫امشب چه کوفتی رو می‌کشیم، جنده؟!
‫می‌تونم... کمکتون کنم؟
‫بث، وقتشه رو راست باشیم.
‫ما "زن‌های گمشده"
‫از جوونا تغذیه می‌کنیم تا میانسال بمونیم.
‫پس شما خون‌آشامید؟
‫چرا تا جوون بشید تغذیه نمی‌کنید؟
‫چون همه مثل تو ارزش‌های داغون ندارن، بث!
‫و متاسفانه قضیه اینه که یا می‌نوشی یا نوشیده می‌شی!
‫اوه، بیخیال! فکر می‌کردم این حرفای "مامان شراب‌خوره"!
‫خورشید خاکسترت می‌کنه، و تو سانتافه رو انتخاب کردی؟
‫این دیگه تقصیر خودته.
‫چیزی از اینا فهمیدی؟